Ezeli rakiplerinin Avrupa kupalarında aldığı en iyi sonuç çeyrek finalken; UEFA Kupasını ardından Süper Kupayı müzesine götüren Galatasaray için, şampiyonluk dışında her türlü sonuç başarısızlık olarak kabul görüyor.
Bir kez daha yapabilir miydi? Evet. Ama sadece psikolojik olarak kupayı almaya hazır olmak yetmedi. Fazlaca mana yüklenen ''psikoloji'' yüzünden Kadıköy''de oynanacak finale son anda seyirci kaldı! Kupayı almak değil, final oynamak değil, ezeli rakibinin sahasında final maçına çıkmaya haddinden fazla mana yüklenince kendi evinde kaybetti Galatasaray.
Avrupa''daki tek temsilcimiz olarak yoluna devam ederken kazanmak için çıksaydı sahaya, kazanma şansı olacaktı. Kaybetmeme saplantısının kazandırdığı vaki değildir bugüne kadar. Öyle bir maça çıktı ki başladığı gibi bitmesi için çarptı yürekler. Kimse galibiyet beklemiyordu. Kimse aslanların döktürmesini beklemiyordu. Golsüz bir beraberlik çeyrek finalin vizesi olacaktı. Peş peşe gelen ''beklenmeyen'' goller rehaveti getirince beraberinde, Alman ekibe imkânsızı başarmak kaldı.
Küllerinden yeniden doğmak için bütün şartlar hazırdı oysa. Tarihin tekerrür etmemesi için hiçbir sebep yoktu. Kriz günleri, zafer açlığı, millet olarak tek yumruk olabilme isteği ve gücü. 2000 yılındaki gibi mali krizin çanları çalıyordu Galatasaray''da, oyuncu satmaktan bahsediyordu Başkan.
Bir kez daha gördük ki geçmişe yaslanarak zafere ulaşılmıyor. Zafer yüzü geleceğe dönük olanların hanesine yazılıyor. Zafere giden yolda geçmişten güç alınıyor yalnızca. Vakti zamanında Fatih Terim''in yaptığı gibi. Başarıya inanmak ama daha çok çalışmak ve mücadele etmek. Hırsı azimle taçlandırabilmek.
Fakir ama gururlu takım, ruh olmadan kazanılmayacağını ispat etti bir kez daha. Galatasaylılık ruhu vardı mutlaka ama yetenek gibi ruh da bakım istiyor, yenilenmek istiyor.
Tarihinde ruhta mevcuttu başarıda.
İngilizler gibi toplu halde oynamak, bir renge ve isme sahip olmak, Türk olmayan takımları yenmek amacıyla kurulmuş ilk futbol takımıydı GS.
Profesyonel ligler başlamadan önce Fenerbahçe federasyonla anlaşamayıp ligden çekildiğinde; FB''nin olmadığı bir ligde kazanılmış şampiyonluğun anlamı yoktur diyerek ligden çekilen takımdı GS.
1987-1988 sezonuna kadar 13 yıl boyunca şampiyon olamayan da oydu, 1993-2002 yılları arasında 7 defa şampiyon olan da.
1999 yılında Avrupa''da bahis şirketleri UEFA kupasını kazanma ihtimalini 1/250 olarak belirlerken yılmadan yoluna devam eden de.
Milyon dolarlık futbolculara, yüksek bütçelere, 100 bin kişilik statlara sahip takımları saf dışı bırakıp şampiyon olarak burjuva sınıfının egemenliğine son veren de.
Başarabilme kazanabilme gücüyle milli takıma dünya kupasında 3. olmanın yolunu açan da.
2000 Ağustos ayının en iyi takımı, o yıl sonunda dünyanın en iyi ikinci takımı, 2001 Ocak ayında ise birinci sıraya adını yazdırarak en iyi kürsüsüne çıkan takımdı.
Hamburg maçı öncesi 2000 yılıyla zorlama benzerlikler yan yana getirilerek çarşaf çarşaf yayınlar yapılırken; henüz göreve gelmiş Bülent Korkmaz''a efsane hoca denmesi, ağır bir yüktü genç teknik direktörün omuzlarında. Dede Korkut hikayelerinden örnekle lakaplar, isimler, unvanlar hak ederek kazanılırsa bir manası var.
11 Yaşında Galatasaray alt yapısına gelen, 14 yaşında genç takıma alınan, hırs ve heyecanıyla dikkatleri çeken ve 1984 yılında giymeye başladığı GS formasını 22 sene giyerek, 8 defa şampiyonluk kupasını kaldıran bir futbolcu olarak tartışmasız efsanedir Bülent Korkmaz. Ama Efsane Hoca olabilmesi için önünde uzun ve zorlu bir yol var. Anıları canlandırmak, inanırsak turu atlarız gibi demeçler vermek yetmiyor ne yazık ki.
Bursasporla anlaştığı hafta verdiği röportajda; ülkemizden bir UEFA şampiyonu daha çıkacağına inanıyor musun sorusunu imkansız diye cevaplaması aslında UEFA''ya neden erken havlu atıldığını açıklıyor.
Futbolu bıraktıktan sonra iki sezona üç takım sığdırmayı başardı Bülent Korkmaz. Küme düşme hattından çıkamayan, haftalarca galibiyete hasret takımları çalıştırırken stajını tamamlayıp bir an önce Galatasaray''a hoca olmayı arzuluyordu.
Galatasaray''a gelirsem ve başarısız olursam o seyirci bana tepki göstermez diyordu henüz Galatasaray''a hoca olmak hayallerini süslerken. Taraftarı stada getiren ruhtur ama taraftar güzel goller seyretmek, doksan dakikanın sonunda galip, sezon sonunda şampiyon olmak ister.
Maçın ilk dakikasından itibaren saha kenarından ıslıkla oyuna müdahale eden Korkmaz, verdiği taktiğe kendisi inanmazken futbolcuların inanmasını nasıl bekleyebilir. Yaşanan karşılıklı güvensizlik mağlubiyet olarak yansır skor tabelasına.
Milli maç sebebiyle lige verilen on beş günlük arada sihirli dokunuşlar bekliyor yönetim ve taraftar. Mücadele veren takımların şampiyon olmamak için büyük çaba sarf ettikleri süper ligde Galatasaray şampiyonluk ipini göğüsleyemediği takdirde ''Rıdvan Dilmen sendromu'' bir kez daha canlanacak. Büyü bozulunca tamiri imkansız oluyor ne yazık ki!
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.