Senaryoyu ve seyirciyi aynı anda okumak

Orijinal iş yok denecek kadar az iken; mevcutlardan İşler Güçler uzun dizi süresine yenildiğini kabul etti, tekrara düşmektense hikaye bitti dedi ve vedalaştı ekranla. Fantastik drama dalında ekranın ilk işi olan ve büyük umutlarla başlayan Şubat ise planlandığı gibi 39. bölüme ulaşamadan 32. bölümde final yaptı. Özel kanallardan birinde yayınlansaydı reyting kılıcını çok önceden hissederdi ensesinde Şubat. TRT"de yayınlanmasının avantajını ancak 32 bölüm taşıyabildi. Senaristinin final sonrası yazdığı "neden volta ediyoruz" başlıklı mektup ise oldukça ilginçti. İlk defa dizi ekibinden birisi seyretmeyenlere değil bilakis sadık seyircisine sitem etti.

"Önce bir açık söyleyeyim; önünü arkasını bu işlerin nasıl yapıldığını bilmeden bize hesap sorulmasıyla ilgili derdim var..." diyerek başlıyor mektubuna senarist Funda Alp. Neden bitti, bitmesin diye veryansın eden, sosyal medyada bir rüzgar oluşturmaya çalışan sadık seyircisine yazıyor bu mektubu, siz nasıl hesap sorarsınız dercesine. Dizilerin tüketicisi seyirciler; tüketici hakkı olduğu gibi seyirci hakkı da var. Bir sürü eksiklerine rağmen senaryoyu eleştirmeyen, sezon finali yapıp tatilde hikayeyi zenginleştirme, yeni bir açılımla devam etme şansınız yok muydu diyen seyircisine yazıyor. Seyirci, dizi olsun film olsun yapımların arka planını bilmekle yükümlü değil. Bir seyircinin "ne boş A4"müş arkadaş" tepkisini verdiği gibi, senaryonun yazım sürecini bilmesine de gerek yok. Televizyon çok sert ticari yasalarla işleyen bir mecra amenna, ama sert yasalar TRT için geçerli değil. Yeterli izlenme oranı ulaşılamayacak aşılamayacak bir çıta değildi.

Funda Alp, on yıl önce zihinlere düşen projeyi yapmaya karar verdiklerinde, ellerini büyükçe bir taşın altına koyduklarının farkında olduklarını söyleyerek devam ediyor mektubuna. Yer altı dehlizlerini yapmanın ne kadar zor olduğundan dem vurarak "Şimdi bütün o evreni düşünün... Ölümsüzlük diyorum bakın, Novak, Kam Ağacı, Kara Kutu filan diyorum... Hiçbir şeyin referansı yok... Üstelik bir de inandırıcı olmak mecburiyetindeyiz" diyerek devam ediyor. Dizinin bitme sebebini seyredilmemesine bağlarken haklı olsa da; neden seyredilmedi, neden gün geçtikçe, bölümler ilerledikçe seyirci kazanma yerine kaybettiklerinin üzerinde hiç düşünmediklerini itiraf ediyor bir bakıma. Hiçbir şeyin referansı yok! Yazarın referansı hayal gücü. Yazar inandırıcı olmak mecburiyetinde değil; inandıklarını yazmak mecburiyetinde. Ya inandıklarını yazmak ya da yazdıklarına inanmak. Çünkü yazar inandığı ölçüde yazdıkları inandırıcı olur. Senaryonun turnusol kağıdı samimiyet. Bazı diziler anlatımı, hikayesi çok basit olmasına rağmen seyirciyle buluşmasını samimiyetine borçlu. Bu samimiyetin kaynağı da yaratıcı ekibin yazdıklarına inanması, hakim oldukları konuda yazmaları.

Funda Alp mektubunda dizinin seksen dakika olmasının zorluğunun altını çiziyor. Seksen dakika değil de 45 dakika olacak şekilde A4"ler doldurulsaydı; hikayeye hizmet etmekten ziyade temposunu düşüren, hikayeden uzaklaştıran sahnelerden arındırılsaydı senaryo, efsane bir dizi kalabilirdi dizi tarihine. İlk on üç bölümden sonra yalpalayan, zorlanıldığı her halinden belli olan bir Şubat kaldı geriye. Final bölümü olarak yazılan alternatif kader hikayesi, ikinci on üçte paralel hikaye olarak anlatılsaydı, mevcut seyirciyi kaybetmediği gibi yeni seyirci de çekebilirdi.

Ekranları dizi çöplüğü olmaktan kurtarabilmek için hem senaryoyu hem seyirciyi okuyabilecek kişilere ihtiyaç var.

Şubat"ın TRT"de yayınlanması bir yönüyle avantaj bir yönüyle dezavantajdı. Başka hiçbir kanalda ömrü bu kadar olmazdı; diğer yandan TRT"nin komedi dizileri arasında keşfedilmesi de oldukça güçtü. Yayın politikası seyirci profilini oluşturan en önemli etken.

Aynı akibet önümüzdeki sezon Şubat"ın gününde ve saatinde yayınlanacak Mülksüzleri de bekliyor. Sebebi de bir seyircinin sözlerinde gizli: "TRT"nin bütün dizilerini anlayıp da Şubat"ı anlamayan bende bir sorun mu var acaba?"