Siyasetin yönü: Güncel tartışmalara dair

CHP’nin fiili bölünmesi ile ortaya çıkan hareketlilik toplumsal karşılık üretir mi sorusu bugünün en fazla tartışılan konularından birisi. Özel ve arkadaşlarının yakaladığı düşünülen rüzgar, onları siyaseten anlamlı bir yere taşıyabilir mi? Ya da daha keskin bir soru ile enerjilerini “düzen değiştirmeye” kanalize eden yeni oluşum sadece iktidar karşıtlığıyla iktidara namzet olabilir mi?

Bir önceki yazımda Yeni Parti’nin ne aktörel ne de ideolojik düzlemde bir farklılaşma oluşturamadığı, bunun da partiyi geniş kitlelere açma anlamında birtakım kısıtlıkları beraberinde getireceğini ifade etmiştim. Türkiye ittifakı modeli ile bütün muhalefeti iktidara karşı birleştirebilme iddiasını da zorlayacak olan bu görünüm, 2028’de yapılacak seçimler öncesinde en kritik hususlardan biri olarak karşımıza çıkıyor.

Muhalefetin iktidara karşı konsolide olup olmaması mevcut oluşumun kapsama alanı ile de yakından ilgili olacaktır. 14 Mayıs 2023 öncesinde muhalefetin altılı masa ile izlediği politikanın bir benzerini 2028 seçimlerinde yapabilmesi hiç de kolay olmayacaktır. Muhalefetin lokomotifi olma ve iktidara karşı Türkiye İttifakı kurabilmenin yolu Yeni Parti’nin iddialarının dışında imkanları ile de yakından ilişkili. Hatırlayacak olursak Kılıçdaroğlu altılı masayı sadece iktidara karşı olan parti ve o aktörlerin ideolojik motivasyonları ile kurmadı aynı zamanda onlara siyasi gelecek ve ikbal ile birtakım vaatlerde bulundu ve onların bir araya gelebilmesini mümkün kıldı. Parlamentoda temsil imkanından tutun da olası iktidar durumunda bakanlık ve diğer ihtimallerin de seferber edildiği bir konjonktürde bile seçim kazanılamadığı bir gerçek. Mevcut partinin CHP’den aktörel ve ideolojik anlamda farklılaşmamasının yanı sıra onları bir arada tutacak siyasi kazanımlardan yoksun olması işlerin zannedildiği gibi kolay olmayacağını göstermektedir.

RÜZGARIN KALICILIĞI

Özel ve arkadaşlarının ana kütleyi CHP’den kopararak oluşturdukları rüzgarın partiyi iktidara taşıyabilmesi sadece kendi performansları ile ilgili değil hiç kuşkusuz. Kanaatimce bu aşamada muhalefetin performansından ziyade Cumhurbaşkanı Erdoğan ve AK Parti’nin icraatları çok daha belirleyici olacak. Bu konuda iktidar açısından elzem olan husus kamuoyu araştırmalarında öne çıkan ekonomi başta olmak üzere farklı toplumsal sorunlara yönelik radikal çözümler üretebilmek. AK Parti, kendisini iktidara taşıyan ve kesintisiz iktidar olabilmesine alan açan geniş kitlelerin taleplerini siyasete aktarabildiği için başarılı olan bir parti. Başarılarına rağmen, soru işareti ve eleştiri olduğunda seçmenin (2024 yerel seçimlerinde olduğu gibi) cezalandırdığı da çok açık. O sebeple AK Parti seçmeni ideolojik motivasyonun dışında partinin geniş kitlelerle kurduğu ilişkiden beslenen ve onların taleplerini siyasete aktarabilen bir parti olması ile temayüz etmişti. Bu ilişki devam ettiği müddetçe Erdoğan ve AK Parti’nin siyaseten başarısız olma ihtimali oldukça düşük.

Fakat son dönemde ekonomi temelli eleştirilerin dışında birtakım sorunların da olduğu açık. Özellikle toplumsal mobilizasyon anlamında gençlerin dile getirdiği şikayetler önemli. AK Parti’nin kuruluşu ve sonrasındaki iktidarları döneminde yaşanan sosyal hareketliliğin sekteye uğrama ihtimali gençler açısından can sıkıcı. Değişimi önceleyen ve halkın devletle temasını sağlayan AK Parti, özellikle alt-orta sınıfları mobilize edebilme ve sınıfsal geçişleri canlı tutma kapasitesini güncellemelidir. Bu tür bir sosyal hareketlilik sadece ekonomik bir güvence değil gençlerin siyasete olan güveninin de diri tutulması demek. Siyaseti radikal eğilimler ve nihilist bir döngüden çıkararak geniş kitlelere teşmil eden Erdoğan’ın iktidar pratikleri, bu sorunları aşabilme noktasında ciddi bir müktesebata sahip. Bu nedenle AK Parti, kuruluşunu takip eden yıllardaki eğilimlerini sürdürdüğü müddetçe kendisine alternatif olan parti ve yönelimler açısından her daim ciddi ve güçlü bir rakip olacaktır.