Rekabeti savaş zannedenler...

DTP lideri Ahmet Türk hafta başında yaptığı bir konuşmada Başbakan Erdoğan''ı suçlayarak, ağır eleştiriler getirmişti. Türk''ün iddiası, Başbakan''ın gerilimi tırmandırdığı, bölgedeki belediyeler üzerine hesap yaptığı, halkın iradesine ipotek koymaya çalıştığıydı.

Türk özetle şunları söylemişti: "Sayın Başbakan maalesef meseleyi tırmandırarak, yine bölgede belediyeler üzerinde hesap yaparak bir gerginleşmesinin adeta mesajını vermeye başladı. Biz tam tersi halkın iradesine saygılı olmak ve gerçekten halk idaresini ortaya koyarken nasıl kullanacağını halka bırakmak gerekir diyoruz. Ama sayın başbakan siz de görüyorsunuz ki, Diyarbakır''ı, Tunceli''yi şurayı burayı istiyorum diyerek halkın iradesine ipotek koymaya çalışıyor. Yani siyaseten gerginliğin yaratıcısı o."

Bu sözler sadece DTP''nin çarpık siyaset anlayışını ortaya koymuyor, aynı zamanda siyaseti demokratik ve sivil bir rekabet alanı olarak değil, bir çatışma alanı olarak gördüğünü ortaya koyuyor.

Başbakan''ın teşkilatına yönelik Diyarbakır veya Tunceli gibi bazı yerlerde belediye seçimlerini kazanma hedefi belirlemesini eleştiren aslında başkaları da var. Oysa demokratik bir ülkede bir siyasi lider teşkilatına kendi partisinden olmayan yerleri kazanmaları için çalışma talimatı da verebilir, "bu illeri almamız lazım" şeklinde bir hedef de belirleyebilir. Bunun bir meydan okumayla, gerilimi tırmandırmakla, halkın iradesine ipotek koymakla ne alakası olabilir? O zaman hiçbir parti siyasi rekabet içine girmesin, seçimleri alma yarışında olmasın…

Keşke CHP ve MHP de bölgede bazı şehirleri alabilmek için siyasi bir yarışın içine girebilseler. Keşke DTP de batıda bazı illerde aynı iddiada olabilse…

Asıl sorun, DTP''lilerin siyasal zihniyetindedir. Çünkü onlar seçimi bir rekabet değil, bir savaş gibi tanımlamaya, siyasi rakiplerini düşman olarak görmeye, ellerindeki belediyeleri sonuna kadar savunulması gereken kaleler olarak algılamaya başladılar.

Oysa ortada ne bir savaş var, ne bir düşman, ne de savunulması gereken kaleler…

Ortada siyasi bir rekabet var, seçimler var, sivil bir mücadele var.

PKK''nın düşman ve savaş konsepti, DTP''nin de siyasi zihin dünyasını şekillendiriyor.

Asıl mesele şudur: DTP ve PKK çok iyi biliyor ki, Güneydoğu ve Doğu''da kaybedilecek her belediye çöküşün işareti olacaktır. Zaten yüzde 6''ları geçemeyen ve halk desteği açısından krize giren DTP, birkaç belediyeyi kaybetmesi durumunda "biz Kürtlerin tek temsilcisiyiz, bölgenin hakim siyasi hareketiyiz" edebiyatını yapamayacak. Bu yüzden yerel seçimleri bir varlık-yokluk mücadelesi, adeta bir "son savaş" olarak görüyor. Bu yüzden de halkın iradesine ipotek koyma, halkı baskı ve tehditle kontrolünde tutma, gerilimi artırarak destekçi bulma eğilimine giriyor.

En küçük bir sivil girişimi, en basit bir özgürlük emaresini bile boğmaya çalışan, bölgede kesinlikle tam bir baskı ve dayatma içinde olan DTP zihniyetinin bölge halkının iradesinin ipotek altına alınmak istendiğinden şikayet etmesi çok gülünçtür.

Siyaset alanı savaş alanı gibi görüldüğü için, rakip partilerden aday olacaklara karşı tehditler yayınlanıyor, Başbakan''ın ziyaretine katılmaması için bölge halkı açıkça tehdit ediliyor. PKK''nın tehdit ve baskılarıyla bölgede siyasi konumunu korumaya çalışan DTP''nin düştüğü durum doğrusu hüzün vericidir.