Türkiye"yi değiştiren parti, Muhafazakâr bir partidir

Türkiye''de Muhafazakâr bir partinin değişimin öncülüğünü yapması yerli yabancı bir çok kesimi şaşkınlığa sevk ediyor. AK Parti''nin ezberleri bozan söylemleri ve icraatları demokrat çevrelerde memnuniyetle karşılanıyor. Çok farklı siyasi düşüncelere sahip kişiler, kendi siyasi mecralarında göremedikleri değişim arzusunun Muhafazakâr bir parti tarafından sergilenmesini imrenerek ve aynı zamanda destek vererek izliyorlar. AK Parti de tüm bu kesimlerin değişim taleplerinin taşıyıcılığına soyunuyor, onların da arzularını hayata geçiriyor. Zaman zaman da AK Parti''nin muhafazakâr özellikleri ön plana çıkartılıyor ve bunun değişim perspektifini daraltacağı düşünülüyor. Oysa AK Parti reformları bu kimlik altında gerçekleştirmiştir. AK Parti, başka partilerin sağlayamadığı toplumsal desteği bu kimlikle sağlamış, bu özellikleriyle toplumla güçlü bir bağ kurabilmiştir. AK Parti''nin değişimi arzulayan bir taban üzerinde yükseldiği doğrudur, ama bu ilişki çift taraflıdır. Bazen kitle, partiyi bir yöne sevketmiş, bazen de parti, kitleyi değişime hazırlamıştır. Karşılıklı bir motivasyon ve etkileme söz konusudur. Parti''nin dayandığı kitle tek tip özelliklere sahip türdeş bir kitle değildir. Değişim iradesi her zaman aynı beklentileri üretmemektedir. Somut çözümler ve teklifler gündeme geldiğinde kitlenin farklı tepkiler verdiği görülebilir. İşte bunları somutlaştırmak, değişim beklentisinin içini doldurmak, faklı hissiyatta olanları bir noktaya getirmek, siyasi iktidarın en önemli başarısıdır. AK Parti''ye oy verenlerin hepsi muhafazakâr olmayabilir veya bu başarı muhafazakârlığın bir başarısı olarak görülmeyebilir. Ancak kesin olan husus, değişimi hayata geçiren ve başarılara imza atan partinin muhafazakâr bir parti olduğudur.

Muhafazakâr partilerde dengecilik, itidal, evrimcilik, tedricilik önemli kavramlardır. AK Parti iktidarı itidalli hareket ederek, belli dengeleri gözeterek, tedrici değişimi esas alarak bu başarıları yakalamıştır.

AK Parti dengeci davranmıştır ama hep ileriye doğru adım atmıştır, itidalli olmuştur ama hep değişim rotasında yürüme azmini taşımıştır. Ayakta kalamayan bir iktidar hiçbir değişimi gerçekleştiremez. Bunun önemli gereği seçmenin hassasiyetlerini gözetmektir, bir gereği de devletin hassasiyetlerini göz ardı etmemektir. Dengecilik, pozisyonu korumak için yapılıyorsa statükoculuğa hizmet eder, değişimi hayata geçirmek için yapılıyorsa süreçlerin zarar görmemesine katkıda bulunur. Dengeleri gözetmeden değişime soyunanlar başarısız olurlar, dengelere esir olanlar da başarısız kalırlar. Kozmopolit bir toplumda tüm hassasiyetleri gözetmek partileri, ister istemez teenniye sevk eder. Kitleselleşen hareketler daha ılımlıdır, daha kuşatıcıdır.

Siyasi iktidarın değişim isteyen bir kitleye dayanması avantajdır, ama kitlenin değişimden ne anladığını tanımlama, bunun içini doldurma, değişim motivasyonu üretme işi de iktidara aittir.

AK Parti iktidarı geçen dönemleri daha fazla itidalle, dengeyle başarılı bir şekilde idare etmiş, değişim kulvarını mayınlardan temizlemiştir. Önümüzdeki dönem değişimin ivme kazanarak süreceği bir dönem olacaktır.

2007 seçimleri AK Parti için bir varlık yokluk seçimi olduğu gibi açıktan demokrasiye müdahalelere karşı demokratik duruşun sergilendiği bir seçimdi. Bu seçimde, istikrarın devamına yönelik de beklenti yüksekti.

2010 yılı vesayetçi anlayışın kırılması açısından bir dönüm noktası oldu. 2011 seçimlerinde ise istikrar açısından farklı bir beklenti veya ciddi bir kaygı yok. Genel kanaat AK Parti''nin iktidarını koruyacağı yönünde. Bu seçimi AK Parti büyük dönüşümün başlangıç noktası olarak görecek, anayasa değişikliğini vurgulayacaktır. AK Parti''nin iktidarını elinden alamayacağını bilen muhalefet ise yüzde 50''yi geçerse tek parti hegamonyası oluşacağı yönünde bir korku yayacaktır. Nitekim birkaç haftadır başlayan yüzde 50 tartışmaları bu kaygıyı besleme istidadı taşımaktadır. AK Parti, hedefini anayasayı değiştirecek meclis çoğunluğuna sahip olmak şeklinde koyacak, muhalefet ise AK Parti''yi daha zayıf bir şekilde iktidarda tutmaya odaklanacaktır.

Doğrusu muhalefet ne yapacağını bilmiyormuş gibi bir görüntü sergilemektedir.

Kılıçdaroğlu içi boş yolsuzluk dosyaları üzerinden muhalefet yapıyor, popülist söylemlere sarılıyor. Muhalefetin normalde neleri kullanabileceğini bir düşünelim: 1. PKK''nın terör eylemlerini, 2. Asker-sivil gerilimini, 3. Sivil vesayet, dikta rejimi tartışmalarını, 4. Laiklik krizini… Bunlardan hiçbiri bugün için siyasetin ana eksenini değiştirme kabiliyetine sahip değildir. Seçim öncesinde bu alanlar üzerinden yüksek gerilim üretilebileceğini düşünmüyorum.

Tahminim, 2011 seçimlerinin öncekilere göre daha düşük tansiyonda geçeceği yönünde. Muhalefet, bugünden sonucu kabullenmiş görünüyor. Oyunu tersine çeviremeyeceğini anlayan takımın geri kalan sürede top çevirmesi gibi, muhalefet de mevcudu korumaya yönelik hamlelerle vakit geçiriyor, sonuçta ise seçmen açısından seyir keyfi olmayan, sıkıcı bir süreç ortaya çıkabilir.