Umutlarımız kaygılarımıza galip gelmeli...

Başbakan Erdoğan''ın grup konuşmasıyla özellikle Doğu ve Güneydoğu Anadolu''da esen olumlu rüzgarlar, Genelkurmay''ın açıklaması sonrası yerini endişeli bir iyimserliğe bırakmış görünüyor. Bölgeyi gezen Ruşen Çakır''ın ifadesiyle insanlar "acaba" diye soruyor, durumu anlamaya çalışıyor ve tarihi fırsatın heba edilmemesi gerektiğini düşünüyor. Öncelikle şunu vurgulamak gerekir: Kanaatimce Genelkurmay''ın mesajı, süreci bitirecek, askıya alacak, tersine çevirecek bir mahiyet taşımamaktadır. Genelkurmay bilinen hassasiyetleri tekrar ederek, muhalefetin anlamsız eleştirilerinin yıpratıcı etkisini kırmaya çalışmış, kendi duruşunu ifade etmiştir. DTP çevreleri Erdoğan''ın üniter devlet vurgusunu, askerin yaklaşımına kayma, süreci bildik resmi söyleme çekme gibi yorumlamaktadır. Oysa çözüm süreci bir devlet politikası olacaksa bunun kurumsal bir mutabakata dayanması gerektiği de açıktır. Üniter devlet veya ülkenin bölünmez bütünlüğü gibi hassasiyetler sürecin çözümsüzlüğe mahkum olduğu, klasik söyleme kayıldığı anlamına gelmemektedir. Bunları gözetmeyen bir yaklaşımın başarılı olma şansı yoktur. Eğer birileri çözüm sürecini PKK''nın ayrılıkçı taleplerinin müzakere edilme fırsatı gibi görmek istiyorsa abesle iştigal ediyordur. DTP''lilerin açılım çalışmalarını, "resmi söylemin allanıp pullanmış hali" diye küçümsemeleri büyük bir talihsizliktir. MHP ve CHP''nin kapsamı belli olmayan bir projeyi taşa tutmaları ile DTP''nin bu aceleci ve suçlayıcı tavrı aslında aynı kapıya çıkıyor. Klasik statükocu resmi söylem ile bugün hükümetin ortaya koyduğu söylem ve üslubu aynı görmek insafsızlıktır. Sertleşirsek, hükümeti daha fazla etki altına alırız gibi bir yaklaşım takip edilmek isteniyorsa, bu daha büyük bir yanlıştır. Hükümet MHP''nin delisaçması sertliklerine bile prim vermezken, DTP''nin bu tür restlerine mi göz yumacak, buna göre adım atacaktır? Bu süreç şahinlerin kavgacı tutumlarıyla yürütülecek bir süreç değildir. Birkaç açıklamayla, birilerinin yorum ve söylemleriyle rotası değişecek bir süreç hiç değildir.

Gün geçtikçe ilk dönemdeki değerlendirmelerin de nasıl boş olduğu ortaya çıkıyor. İlk günlerde PKK çevresi "bu devletin AK Parti''ye dayattığı bir proje" olarak meseleyi değerlendiriyordu. Şimdi görünüyor ki, ortada iç veya dış bir dayatma sözkonusu değildir. Çözüm iradesini ortaya çıkaran, süreci başlatan ve açılıma sahip çıkan AK Parti iktidarıdır. Bu irade ve çabanın hayata geçmesi elbette bir "devlet politikası"na dönüşmesine ve geniş bir toplumsal mutabakatı arkasına almasına bağlıdır. Bu çalışmaları ABD''nin yönlendirmesi gibi görenlerin de yanıldığı anlaşılmıştır. Özellikle Milli Görüşçülerin başını çektiği, ardından ulusalcıların peşine takıldığı bu kesim, Türkiye''nin kendi milli projesini yapabileceği özgüveninden mahrum olduklarını göstermektedirler. Bu süreçte bir kısım yazarların da yanıldıkları görünüyor. AK Parti''nin millet partisi olmak yerine giderek "devlet partisi" haline dönüştüğü vurgusu yapan bu zevat da atılan adımların statükonun dar kapsamını ve sorunlu zihniyetini aştığını görememekte, AK Parti''nin yeni bir yönetim anlayışı getirebileceğine inanmak istememektedirler. Bu girişim sivil, yerli ve milli bir girişimdir.

Daha açılımın kapsamı belli olmadan birkaç zayıf dalgayla savrulmak, çözüm için sadece hükümetin güçlü bir irade sergilemesinin yetmeyeceğini, diğer kesimlerin de aynı azim ve dirayeti göstermeleri gerektiğini ortaya koyuyor.