TR
EN
AR
FR
RU
UR
"İnsanlığın Ergenlik Çağı"dan "Çocuksuluk Çağı"na...
Amerika'da vahşi ve esrarengiz bir terör olayı yaşandı. Vahşi ve esrarengiz sözcüklerini, sadece bu olayı tanımlamak için kullanmıyorum. Aynı zamanda bu olayın nedenleri, olayın kendisi ve sonuçlarını da anlatmak için kullanıyorum.
Bu olayın kendisi kadar; bu olayı hazırlayan nedenleri, bağlamları da; ve bu olayı fırsat bilerek dünyayı yeni savaşların, çatışmaların, sömürülerin, gözyaşlarının eşiğine sürüklemeye soyunan dünyanın en büyük teröristi Amerika'nın başlattığı topyekün savaşı da tartışmadığımız sürece, daha büyük ve ürkütücü terör olaylarının yaşanmasını önlemenin yollarını bulabilmek imkansızlaşacaktır.
Soruna, olayın nedenleri, bağlamları, süreçleri; olayın kendisi ve dolayısıyla muhtemel sonuçları açısından yaklaşabilmek, gazetecilerin (hele de Habermas'ın deyişiyle "(sivil-asker) siyasi güç odaklarıyla, ekonomik çıkar çevrelerinin sözcülüğü"nü yapmaktan başka bir şey beceremeyen ve 28 Şubat sürecinden bu yana tam anlamıyla gladyöterlere dönüşen Türk medyatörlerinin) yapabileceği bir iş değil: Böylesi bir şeyi yapabilmek, -Bourdieu'den esinle söylemek gerekirse- birilerinin gönüllü sözcülüğünü yaptırtan siyasi ve ekonomik sermayeye değil; ahlaki, entelektüel ve kültürel sermayeye sahip olmakla mümkün olabilir ancak.
Belli bir ahlaki, entelektüel ve kültürel sermayeye sahip olduğunu yakinen bildiğim Cengiz Çandar'ın, -bir hayli gergin geçen- Fehmi Koru'nun yönettiği (Türkiye'nin gerçekten birinci sınıf gazeteci ve yorumcularının katıldığı) bu haftaki Başkent Kulisi programında söyledikleri beni kelimenin tam anlamıyla şoke etti.
Fehmi Koru, Yeni Şafak'ta bu esrarengiz terör olayının esrar perdesini çözebilecek önemli yazılar yazmış ve birinci sınıf bir gazetecinin ve yorumcunun nasıl bir şey olduğunu bu yazılarıyla Türk medyatörlerine öğretmişti.
Fehmi Koru, gazetedeki yorumlarını Başkent Kulisi'ne de taşıyınca biraz ortam gerginleşti ve Cengiz Çandar, beni (ve sanıyorum programı izleyen büyük bir izleyici kitlesini de) şoke eden yorumlar yaptı, bu terör olayı ve özellikle de Amerika üzerine.
"Amerika, özgürlüklerin, demokrasinin kalesidir" dedi Çandar ve "Amerika'nın dünyada sicili temiz olan tek ülke olduğunu" "Nazizmle, komünizmle mücadele etmesi" ve "Bosna'da müslümanların katledilmesini önlemesi" ile açıkladı. Ve bir "paradigma değişimi" yaşandığından sözetti.
Cengiz Çandar'ın bu abartılı açıklamalarını Ali Bayramoğlu, "atom bombası", "MacCarthy'nin cadı avı kazanı" ve "kontrgerilla numaraları"nı örnekleyerek dengelemeye çalıştı.
Cengiz Çandar'ın söyledikleri, hem doğru değil, hem de tartışmaya açık şeyler. Her şeyden önce Amerika'nın nazizmle ve komünizmle mücadele etmek için nazizme ve komünizme cephe aldığını; ve Bosna'da müslümanların katledilmesini önlemeye çalıştığını söylemek mümkün değil.
Bu üç olay da, Amerika'nın Avrupa'ya yerleşmek ve dünyadaki hegemonik konumunu pekiştirmek amacıyla giriştiği mücadeleler veya savaşlardır.
Bugün gelinen nokta şudur: Sovyetler, tarihe karışmış ve Avrupa, 400 yıllık modern tarihi boyunca ilk kez kendi fiziksel coğrafyasına hapsolmuştur. ABD'nin Bosna'da müslümanları desteklemesi, müslümanları desteklediği için değil, genelde Avrupa'yı özelde ise Almanya'yı durdurmayı amaçladığı için sözkonusu olmuştur.
"Amerika'nın demokrasinin, özgürlüklerin kalesi" olduğu iddiası iki açıdan anlamsız bir iddiadır: Birincisi, Amerika, demokrasi ve özgürlükleri tüm dünya için değil, sadece kendisi için önemsiyor. Eğer öyle olmamış olsa, Amerika, Fas'tan Malezya'ya kadar bütün bir İslam dünyasındaki anti-demokratik rejimlerle asla işbirliği yapmaz; onlarla "al-gülüm ver gülüm hesabı" içine girmezdi. Amerika'nın demokrasi, insan hakları ve özgürlükler söylemi, retorik'ten (=boş laftan) ibarettir ve Amerikan hegemonyasının daha rafine bir şekilde pekiştirilmesini sağlamayı amaçlayan bir söylem ve stratejidir.
İkincisi, özgürlükler meselesi, sanıldığından da karmaşık bir problemdir. Bugün Weber'den Habermas'a, Horkheimer'dan Foucault, Baudrillard ve Deleuze'e kadar bütün Batılı klasik ve çağdaş soyal teorisyenlerin tümü Batı toplumlarında esaslı bir "anlam krizi" ve "özgürlük kaybı" sorunu yaşandığından sözederler.
Gelmek istediğim nokta şu: Nedenleri ve sonuçları, bağlamları ve terörü hazırlayan süreçler gözardı edildiği sürece, terör olayını anlamak da, anlamlandırabilmek de, terörle mücadele edebilmek de ham hayalden ibarettir.
Kant, Aydınlanma Çağı'nı, "insanlığın ergenlik çağına ulaştığı bir süreç" olarak tanımlamıştı. Şunu demek istiyordu Kant: İnsanoğlu, aklı, bilimi, özgür iradesini, bireyciliği keşfetti; ve modernlik öncesine kadar kullanamadığı bu yetilerini artık kullanmaya başladı; "ergenlik çağı"na erişti.
Peki, Aydınlanma'dan (ve dolayısıyla modernlik'ten) sonra "insanlık" (=Batı) "ergenlik çağı"ndan "yetişkinlik çağı"na mı ulaştı? Bütün Batılı büyük düşünürlerin bu soruya verdikleri cevap "hayır" şeklindedir.
Peki, "ergenlik çağı"ndan sonra "yetişkinlik çağı"na ulaşılmadı da ne oldu? Verilen cevapsa aynen şöyle: "Çocuksuluk çağı"na geri-dönüş yaşandı ve yaşanıyor.
Peki "çocuksuluk çağına geri dönüş" ne demek? Şu demek: İnsanın, bilinçaltında saklı duran; aydınlanma (ve modernlik) tarafından kışkırtılan, törpülenen, azmanlaştırılan ilkel dürtülerinin fırlama bir şekilde geri dönmesi demek. Yani terörü hazırlayan ortamı, nedenleri, bağlamları ve süreçleri tartışmak; yapılan yanlışlıkları, haksızlıkları, adaletsizlikleri, yeni düşmanlar icat etme ilkelliğini (= "numara'sını, "oyun"unu) terketmek ve tüm bunları sorgulama çabası içine girmek yerine; suçu kanıtlanmamış ve de kanıtlanma ihtiyacı duyulmayan masum insanların, kitlelerin cehennem hayatı yaşamalarına yol açacak (ilkel, barbar dürtülerle hareket ederek) sonu nereye varacağı belli olmayan yepyeni savaşları kışkırtmak demek.
İşte Amerika'nın yaptığı şey bu: Yaptığı yanlışlıkları, haksızlıkları, adaletsizlikleri sorgulamak yerine; dünya üzerinde kurduğu ve çift taraflı şiddet ve terör üreten haksız hegemonyayı pekiştirmek amacıyla kan, savaş, intikam gibi ilkel dürtülerle hareket ederek Amerika'daki terör olayıyla hiçbir ilgisi olmayan masum milyonlara cehennem hayatı yaşatmaya soyunuyor.
Vaziyet, ortada. Öyleyse, Cengiz Çandar, hangi "paradigma değişimi"nden sözediyor acaba?
Bu olayın kendisi kadar; bu olayı hazırlayan nedenleri, bağlamları da; ve bu olayı fırsat bilerek dünyayı yeni savaşların, çatışmaların, sömürülerin, gözyaşlarının eşiğine sürüklemeye soyunan dünyanın en büyük teröristi Amerika'nın başlattığı topyekün savaşı da tartışmadığımız sürece, daha büyük ve ürkütücü terör olaylarının yaşanmasını önlemenin yollarını bulabilmek imkansızlaşacaktır.
Soruna, olayın nedenleri, bağlamları, süreçleri; olayın kendisi ve dolayısıyla muhtemel sonuçları açısından yaklaşabilmek, gazetecilerin (hele de Habermas'ın deyişiyle "(sivil-asker) siyasi güç odaklarıyla, ekonomik çıkar çevrelerinin sözcülüğü"nü yapmaktan başka bir şey beceremeyen ve 28 Şubat sürecinden bu yana tam anlamıyla gladyöterlere dönüşen Türk medyatörlerinin) yapabileceği bir iş değil: Böylesi bir şeyi yapabilmek, -Bourdieu'den esinle söylemek gerekirse- birilerinin gönüllü sözcülüğünü yaptırtan siyasi ve ekonomik sermayeye değil; ahlaki, entelektüel ve kültürel sermayeye sahip olmakla mümkün olabilir ancak.
Belli bir ahlaki, entelektüel ve kültürel sermayeye sahip olduğunu yakinen bildiğim Cengiz Çandar'ın, -bir hayli gergin geçen- Fehmi Koru'nun yönettiği (Türkiye'nin gerçekten birinci sınıf gazeteci ve yorumcularının katıldığı) bu haftaki Başkent Kulisi programında söyledikleri beni kelimenin tam anlamıyla şoke etti.
Fehmi Koru, Yeni Şafak'ta bu esrarengiz terör olayının esrar perdesini çözebilecek önemli yazılar yazmış ve birinci sınıf bir gazetecinin ve yorumcunun nasıl bir şey olduğunu bu yazılarıyla Türk medyatörlerine öğretmişti.
Fehmi Koru, gazetedeki yorumlarını Başkent Kulisi'ne de taşıyınca biraz ortam gerginleşti ve Cengiz Çandar, beni (ve sanıyorum programı izleyen büyük bir izleyici kitlesini de) şoke eden yorumlar yaptı, bu terör olayı ve özellikle de Amerika üzerine.
"Amerika, özgürlüklerin, demokrasinin kalesidir" dedi Çandar ve "Amerika'nın dünyada sicili temiz olan tek ülke olduğunu" "Nazizmle, komünizmle mücadele etmesi" ve "Bosna'da müslümanların katledilmesini önlemesi" ile açıkladı. Ve bir "paradigma değişimi" yaşandığından sözetti.
Cengiz Çandar'ın bu abartılı açıklamalarını Ali Bayramoğlu, "atom bombası", "MacCarthy'nin cadı avı kazanı" ve "kontrgerilla numaraları"nı örnekleyerek dengelemeye çalıştı.
Cengiz Çandar'ın söyledikleri, hem doğru değil, hem de tartışmaya açık şeyler. Her şeyden önce Amerika'nın nazizmle ve komünizmle mücadele etmek için nazizme ve komünizme cephe aldığını; ve Bosna'da müslümanların katledilmesini önlemeye çalıştığını söylemek mümkün değil.
Bu üç olay da, Amerika'nın Avrupa'ya yerleşmek ve dünyadaki hegemonik konumunu pekiştirmek amacıyla giriştiği mücadeleler veya savaşlardır.
Bugün gelinen nokta şudur: Sovyetler, tarihe karışmış ve Avrupa, 400 yıllık modern tarihi boyunca ilk kez kendi fiziksel coğrafyasına hapsolmuştur. ABD'nin Bosna'da müslümanları desteklemesi, müslümanları desteklediği için değil, genelde Avrupa'yı özelde ise Almanya'yı durdurmayı amaçladığı için sözkonusu olmuştur.
"Amerika'nın demokrasinin, özgürlüklerin kalesi" olduğu iddiası iki açıdan anlamsız bir iddiadır: Birincisi, Amerika, demokrasi ve özgürlükleri tüm dünya için değil, sadece kendisi için önemsiyor. Eğer öyle olmamış olsa, Amerika, Fas'tan Malezya'ya kadar bütün bir İslam dünyasındaki anti-demokratik rejimlerle asla işbirliği yapmaz; onlarla "al-gülüm ver gülüm hesabı" içine girmezdi. Amerika'nın demokrasi, insan hakları ve özgürlükler söylemi, retorik'ten (=boş laftan) ibarettir ve Amerikan hegemonyasının daha rafine bir şekilde pekiştirilmesini sağlamayı amaçlayan bir söylem ve stratejidir.
İkincisi, özgürlükler meselesi, sanıldığından da karmaşık bir problemdir. Bugün Weber'den Habermas'a, Horkheimer'dan Foucault, Baudrillard ve Deleuze'e kadar bütün Batılı klasik ve çağdaş soyal teorisyenlerin tümü Batı toplumlarında esaslı bir "anlam krizi" ve "özgürlük kaybı" sorunu yaşandığından sözederler.
Gelmek istediğim nokta şu: Nedenleri ve sonuçları, bağlamları ve terörü hazırlayan süreçler gözardı edildiği sürece, terör olayını anlamak da, anlamlandırabilmek de, terörle mücadele edebilmek de ham hayalden ibarettir.
Kant, Aydınlanma Çağı'nı, "insanlığın ergenlik çağına ulaştığı bir süreç" olarak tanımlamıştı. Şunu demek istiyordu Kant: İnsanoğlu, aklı, bilimi, özgür iradesini, bireyciliği keşfetti; ve modernlik öncesine kadar kullanamadığı bu yetilerini artık kullanmaya başladı; "ergenlik çağı"na erişti.
Peki, Aydınlanma'dan (ve dolayısıyla modernlik'ten) sonra "insanlık" (=Batı) "ergenlik çağı"ndan "yetişkinlik çağı"na mı ulaştı? Bütün Batılı büyük düşünürlerin bu soruya verdikleri cevap "hayır" şeklindedir.
Peki, "ergenlik çağı"ndan sonra "yetişkinlik çağı"na ulaşılmadı da ne oldu? Verilen cevapsa aynen şöyle: "Çocuksuluk çağı"na geri-dönüş yaşandı ve yaşanıyor.
Peki "çocuksuluk çağına geri dönüş" ne demek? Şu demek: İnsanın, bilinçaltında saklı duran; aydınlanma (ve modernlik) tarafından kışkırtılan, törpülenen, azmanlaştırılan ilkel dürtülerinin fırlama bir şekilde geri dönmesi demek. Yani terörü hazırlayan ortamı, nedenleri, bağlamları ve süreçleri tartışmak; yapılan yanlışlıkları, haksızlıkları, adaletsizlikleri, yeni düşmanlar icat etme ilkelliğini (= "numara'sını, "oyun"unu) terketmek ve tüm bunları sorgulama çabası içine girmek yerine; suçu kanıtlanmamış ve de kanıtlanma ihtiyacı duyulmayan masum insanların, kitlelerin cehennem hayatı yaşamalarına yol açacak (ilkel, barbar dürtülerle hareket ederek) sonu nereye varacağı belli olmayan yepyeni savaşları kışkırtmak demek.
İşte Amerika'nın yaptığı şey bu: Yaptığı yanlışlıkları, haksızlıkları, adaletsizlikleri sorgulamak yerine; dünya üzerinde kurduğu ve çift taraflı şiddet ve terör üreten haksız hegemonyayı pekiştirmek amacıyla kan, savaş, intikam gibi ilkel dürtülerle hareket ederek Amerika'daki terör olayıyla hiçbir ilgisi olmayan masum milyonlara cehennem hayatı yaşatmaya soyunuyor.
Vaziyet, ortada. Öyleyse, Cengiz Çandar, hangi "paradigma değişimi"nden sözediyor acaba?
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.