TR
EN
AR
FR
RU
UR
Tunus halkının başı sağ olsun
Tarihin en eski medeniyetlerinden birine ev sahipliği yapmış olan
Kartaca
hafta sonunda bir cenazeyi uğurladı. Bağımsızlığına kavuşmasından beri Modern Tunus’un seçimle işbaşına gelen ilk Cumhurbaşkanı el
-Bâci Kayid es- Sibsi
’nin cenazesi Kartaca sarayında teşyi edilerek defnedildi.Kuzey Afrika’nın küçük ama ağırlığı olan ülkesi Tunus’taki cenaze merasimi esasında
bölge üzerindeki uluslararası siyaseti ve İslam ülkelerinin durumu
nu bir kere daha ortaya koydu.Arap Baharı’nın başlaması ve
Zeynelabidin bin Ali
’nin ülkeyi terk etmesinden sonra iç barışı bozulan ve terör ile yüz yüze gelen Tunus’u, düştüğü girdaptan bir birine muhalif iki lider kurtarmıştır. Burgiba’nın mirasçısı kabul edilen Sibsi ve demokrasiyi tek çare olarak gören İslamcı lider Gannuşi
.Burgiba’nın ilkelerine katı bağlılığıyla bilinen ve aynı zamanda Batı yanlısı ve laikçi kesimin şiddetli baskılarını üzerinde hisseden Sibsi, muhalefet ile uyumu ve sağladığı geniş toplumsal mutabakat ile kısa zamanda Tunus’un demokrasiye doğru yol almasına imkan hazırlamıştır. Zaman zaman hem kendi partisi Nida Tunus’un radikallerinin hem de diğer muhalefet partilerinin de şiddetle eleştirdiği
Sibsi, yaşı, olgunluğu ve siyasi ihtiraslarının olmaması yüzünden ülkede adeta bir ombudsman olarak kabul görmüştür
. Günahı ve sevabı ile o artık devrini tamamlamış ve kendisini tarihin muhakemesine emanet etmiştir. Yaptıkları ve yapamadıklarını gelecekte tarih ele alacak ve hükmünü verecektir.Ben, cenaze törenine katılanlar üzerinden başka bir tahlil yapmak istiyorum.
Öncelikle İslam dünyasının ve özellikle
İslam İşbirliği Teşkilatı
’nın Tunus’un yaslı gününde göstermesi gereken iyi niyet, dostluk ve kardeşliği yeterince gösteremediğini belirtmeliyim. Temel kuraldır. İttihadın, birliğin ve dayanışmanın temel göstergesi; sevinçte ve hüzünde birleşmek
tir. Maalesef İslam alemi bunu hala becerememektedir. Sibsi’yi uğurlayan Müslüman ülkelerinin temsil düzeyi ve sayısı da beceriksizliğin son göstergesidir.Malezya Başbakanı’nın ülkemizde olması hasebiyle,
Türkiye Cumhuriyeti adına Cumhurbaşkanı Yardımcısı Fuat Oktay merasime katılıp Tunus’a verilen önem gösterilmiştir
. Ama içimden geçeni de sizinle paylaşmak istiyorum. Protokol kuralları neyi gerektirir, Malezya Başbakanı’nın programı nasıldır bilemem. Ama keşke Sayın Cumhurbaşkanı onu da alıp törene katılabilseydi?
Diğer İslam ülkelerinde üst düzeyde merasime katılanların sayısını görünce
Türkiye’nin İslam alemi için hala ümit olduğunu söylemek
de bir hakkı teslim etmektir. Malezya Başbakanı Mahathir’e verilen devlet nişanı törenini takip edenler, bu ifadenin konuk Başbakan tarafından da ısrarla vurgulandığını fark etmişlerdir.Sibsi’nin cenaze merasimine, Tunus ile yakın ilişkisi olup adeta kenarda unutulmuş olan,
Arap coğrafyasının en müeddep ülkesi Moritanya
Devlet Başkanı katılmıştır. Aynı şekilde, Arap Baharı sonrası Sibsi’nin taraftarlarınca da sık sık eleştirilen Katar Emiri
de merasimde hazır bulunmuştur. Tunuslular için Filistin davası bir namustur ve Filistin devleti de Yaser Arafat tarafından Tunus’ta ilan edilmiştir
. Bu vefa borcu, Mahmud Abbas’
ı da merasime taşımıştır. Tunus ile rekabet içinde olsa da Cezayir geçici Cumhurbaşkanı
da merasimde yer almıştır. Ülkesindeki iç savaşa rağmen Libya’nın Ulusal Mutabakat Başkanı Faiz Serrac
da merasime katılarak dayanışmasını göstermiştir.Peki Kuzey Afrika’nın diğer ülkeleri
Mısır
ve Fas
ne yapmışlardır? Alt düzeyde temsilciler ile geçiştirmişlerdir. Ve maalesef daha pek çok Müslüman ülke aynısını yaparak Tunus’un hüznüne iştirak konusunda tembellik göstermişlerdir. Aslında burada vurgulanması gereken husus şudur: Katılmayanlar birbiri ile de karşılaşmak istemeyenlerdir.
Bir de Avrupa’ya bakalım: Elbette onlardan duygusal bir beklenti içinde olmak doğru değildir. Ama uluslararası ilişkilerin asgari nezaketini beklemek de tabii bir haktır. Nitekim bir çok ülke bu nezaketi gösterirken,
Fransa, İspanya
ve Portekiz
en üst düzeyde katılımlarıyla bir nevi bölge politikalarını da sergilemişlerdir. Fransa
, içeride ne kadar sıkışırsa sıkışsın, Macron’un sarı yelekliler ile başı ne kadar dertte olursa olsun, Kuzey Afrika’ya özellikle Tunus ve tabi ki Cezayir’e olan ilgisini her fırsatta göstermekte mahirdir
. Bu maharet insani görünüme büründüğünde, doğal olarak ilgili ülkelerde de olumlu ma’kes bulmaktadır. Tunus halkının önemli bir bölümü Endülüs göçmenidir. Yani İspanya ve Portekiz tarihinin bir parçasıdır. Onlar da bunun için merasime en üst düzeyde katılmışlar ve ilgilerini göstermişlerdir.Peki ya “müminlerin örülmüş tuğlalar” gibi olduğuna inanan İslam alemi nerededir?
Tunus halkının başı sağ olsun
.***
Türkiye’nin göçmen politikaları ve medyaya yansıyan değerlendirmeleri takip ediyorsunuz. Bugün ben de sütunumu tekrar buna ayıracaktım. Lakin gündem elvermedi. Hep söyledik, yine söyleyelim.
Kaçak göç ile mücadele şarttır.
Fakat meselenin tekil örnekler
ve Suriyeliler
üzerinden anlatılması yanlıştır. Diğer taraftan, Çin’in zulmüne maruz Uygur kardeşlerimizi mağdur eden sessizlik de bir o kadar yanlış ve tehlikelidir
.Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.