Erdoğan''ın değerli yalnızlığı

''Değerli yalnızlık'' Türkiye''nin bölgedeki ilkesel dış politikasını, Irak, Suriye ve genel olarak Arap baharı devrimleriyle ilgili ahlaki duruşunu anlatmak için Başbakanlık danışmanı İbrahim Kalın tarafından literatürümüze armağan edilen bir kavramdır. Bana öyle geliyor ki son seçim sürecinde Başbakan Erdoğan''ın duruşunu, mücadelesini, kararlılığını ve tabi ki yalnız bırakılışını, elbette başarısını en iyi bu ifade anlatıyor. Çünkü seçim sürecinde yalnızlığını değerli kılan bir duruş sergiledi. Onu dramatik bir yalnızlığa mahkum etmek isteyen kalabalık karşıtları ise seçmen tarafından trajik bir hezimete uğratıldı. Liderlik böyle bir şeydir işte.

Mekke''nin fethi ile birlikte bütün Arabistan İslam''ın siyasal hakimiyetini kabul eder. Fakat Havazin kabilesi İslam''ın otoritesini kabul etmeyerek direnmeye devam eder. Bu yüzden Peygamberimiz (s.a.v) bu kabilenin bölgesine bir sefer düzenler. Müslümanlar Huneyn denilen vadiye geldiklerinde büyük bir sürprizle karşılaşırlar. Vadinin dört bir tarafından üzerlerine yağmur gibi ok yağar. Büyük bir bozgun yaşanır. Herkes kaçar. Peygamberimizin (s.a.v) etrafında Hz. Ali ile birlikte birkaç yakın akrabası kalır. Henüz Müslüman olmuş Ebusüfyan bozgun manzarasını görünce ''büyü bozuldu, bu kaçış denize kadar durmaz'' diyecektir. Kimsenin beklemediği bir şey olur ve peygamberimiz ''yalan değil, ben Abdullah''ın oğluyum ve Allah''ın elçisiyim'' diyerek tek başına atını düşman üzerine sürer. Bunu gören Müslümanlar şoku atlatırlar ve yeniden Hz. Peygamberin (s.a.v) etrafında toplanırlar. Neticede Havazin kabilesi ağır bir yenilgi alır. Böylece Arabistan''ın her bölgesi İslam''ın hakimiyeti altına girer.

Tabii ki aynı değildir, ama 30 Mart 2014 seçimlerinin de bir liderlik sınavı özelliği taşıdığını kabul etmemiz gerekir. 17 Aralık süreci ile birlikte seçimlere kadar ok yağmurunu andıran bir yoğunlukta her taraftan saldırılara maruz kaldı hükümet. Aslında hedef birinci derecede hükümet değildi, tam tamına başbakan Erdoğan''a karşı yürütülen, onu alaşağı etmeyi amaçlayan bir süreçti. Liderlik böyle süreçlerde belli olur demiştik. Nitekim Erdoğan da bir anda kendini ağır bir liderlik sınavı ile karşı karşıya gördü. Üstelik yalnızdı. Ağzı laf yapan liberal aydınlar çoktan gemiyi terk etmişlerdi. Bir vakum etkisi yaratsın diye peş peşe istifalar da start almıştı.

Partinin Erdoğan dışındaki ağır toplarında ciddi sendeleme hissediliyordu. Yazılı ve görsel medyadaki bazı aydınlar dışında pek gür bir ses çıkmıyordu. Çünkü saldırı ağırdı ve dindar insanların duyduklarında hemen aralarına mesafe koyacakları bir başlık altında sunuluyordu: ''Rüşvet ve Yolsuzluk''. ''Acaba?'' sorusunun birçok zihni meşgul ettiği belliydi. Sağanak gibi tapelerin, kasetlerin, telefon dinlemelerinin altında dayanmak insanüstü bir sağlamlığı gerektirirdi. Erdoğan yalnız kalmıştı birkaç aydın ve partili ile birlikte. Yıllardır Ak Parti saflarında siyaset yapan nice politikacı ''büyü bozuldu, artık bunların toparlanması mümkün değildir'' dercesine manidar bir suskunlukla gelişmeleri seyrediyordu. Birkaç dindar ve bazı liberal aydınla cephenin en önünde Erdoğan savunmaya geçti. Seçimler yapıldı ve Başbakan Erdoğan ezici bir zaferle çıktı bu sınavdan. Bu, saldırılar doğrudan şahsını ve ailesini hedef aldığı için büyük ölçüde Erdoğan''ın zaferidir bu yüzden. Artık önümüzdeki dönemde kimlerle yol arkadaşlığı yapacağını belirlemek de ona düşer. Homojen bir toplumumuz yok, bu nedenle kadroları seçerken dengeyi gözetmek önemlidir, fakat batıdan doğuya rengini belli eden seçmenin de bir mesajının olduğunu görmek gerekir. Çünkü okların yağmur gibi yağdığı süreçlerde yeteri miktarda sağlam ve inanmış adamın yoksa ''değerli yalnızlık'' her zaman beklenen sonucu vermeyebilir. Hatta zaferle çıkılan süreçleri anlamlı politikaya dönüştürmek mümkün olmayabilir.

Bana sorarsanız mevcut haliyle Ak Parti gelecekte çıkması muhtemel krizleri kaldıracak dirayette görünmüyor. Diğer bir ifadeyle yine benzeri bir kritik eşiği atlatsa bile bunun politik sonuçlarını devşirecek dirayeti sergilemeyebilir. Seçimlerden sonra zaferi kutlamak için ekranlarda daha bir özgüvenle yorumlar yapan aydınların ve Ak Partili bazı politikacıların süreç devam ederken endişeli ve mütereddit bakışlarla etrafı seyretmeleri bunun en güzel örneğidir. Kritik süreçlerde ''dur bakalım ne olacak'' diyenlerin, diyebileceklerin sayısı hala çok fazladır Ak Parti''de. Öte yandan seçmenin tavrını doğru okumak, buna uygun sağlam bir politika üretmek de değerli duruşu taçlandıracak bir anlamlandırma olacaktır.

Bu süreçte ''değerli yalnızlık''ı anlamlı bir politikaya dönüştürmek beklenir Erdoğan''dan. Liderlik sınavı devam ediyor anlayacağınız. Doğal olarak kimseye ders verecek makamda değilim. Belki bu süreçten çıkardığım dersleri paylaşmaktır amacım.

Bir kere milletin onca karşı propagandaya rağmen hükümetin izlediği politikaları, özellikle barış sürecini desteklediği anlaşılıyor. Şu anda hükümetin elinde süreci devam ettirmek için dayanacağı sağlam bir destek var. Parti içinden ve dışından bu süreci sekteye uğratmak isteyenlerin bütün argümanları bu saatten sonra hiçbir anlam ifade etmez. Türk halkı ''Kürt barışı''na onay vermiştir.

Kürtler de ta gezi sürecinden beri sergiledikleri tutumla barış sürecinin aktörlerine güven duyduklarını zaten göstermişlerdi. 17 Aralık süreci ile birlikte seçimlerde de tutumlarında en ufak bir değişiklik olmadığını ortaya koydular. Kürtler barış sürecinin mimarları olarak gördükleri Ak Parti ile BDP''ye neredeyse eşit oranda oy vermekle bence çok anlamlı bir mesaj verdiler. Ak Partiye verilen Kürt oyları Türkiye''nin bütünlüğü içinde kalmak istediklerini, BDP''ye verilen Kürt oyları da bu bütünlüğün içinde Kürt olarak kalmak istediklerini, bu da bir bütün olarak ele alındığında Kürtlerin de tıpkı Türkler gibi sorunun siyasetle, barışçı yöntemlerle çözülmesini istediklerini gösteriyor.

Bu arada Türkiye''nin geri kalanıyla iletişime geçmenin, bütünleşmenin bence iyi niyetli bir seçeneği olarak sunulan HDP projesinin de tutmadığını belirtmeliyim. Bana göre BDP''liler Türkiye''nin geri kalanıyla sağlıklı bir iletişim kurmak istiyorlarsa son seçimde ortaya çıkan haritaya bakmalıdırlar. Temsil yeteneği olmayan marjinal yapılarla bir çatı oluşturduğun zaman bu, toplumun tümüyle temas kurduğun anlamına gelmez. Kürt siyasal hareketi Kürtlerle Türklerin tarihsel temas noktalarını bir kez daha gözden geçirsin. Aksi takdirde CHP''nin Kürtçesi sayılacak oluşumlarla sadece zaman kaybedilmiş olur.