Geri çekilme için yasa çıkarmak sürece provokasyon olur

Öcalan''ın mesajının okunduğu 2013 Newroz''unun ''tarihî'' olduğunda çok kişi/çevre birleşiyor. Türkiye''nin, hatta Ortadoğu''nun tarihinde bir dönüm noktasına işaret ettiği mealindeki yorumlar artarak devam ediyor. Biz de bunu paylaşanlardanız.

Ancak aynı ''biz'' adeta nefes-nefese bir riske işaret edegelmekteyiz. Herkesin tekraren ''temkinli iyimserlik'' şemsiyesinde uyarısını yaptığı iç-dış provokasyon türlerinin ''doğal'' ve/veya ''diz-altı vuruş'' dediğimiz extra-örtülü versiyonu olan en tehlikelisine dikkat çekmeye çalışmaktayız.

Provokasyon denen kavramın kendisinde de kelime kökünde de uygulamasında da zaten bir ''örtülülük'' (halk deyişiyle namertlik) vardır. Ama eğer bir tasnifi gerekecekse, provokasyonun iki temel türü vardır denebilir. Birincisi, failinin saklanmasına odaklanılan ''açık'' türüdür. Bu türlerde hem hedef hem operasyon açıktır, ama yapan ''arka-el'' profesyonelce saklanır.

İkincisi, failin değil hedef ve operasyonun ''kurnazca'' saklandığı versiyondur. Birincisindeki profesyonellik genellikle ustaca, ikincisindeki kurnazlık ''doğa''ları gereği çoğunlukla acemice olur.

Medyamızdan analize muhtaç bir uyarı bir de ''örnek'' geldi son birkaç gün içinde. İkisi de çok önemli.

Birincisi Milliyet''ten Fuat Keyman''ın bir TV programında ''asıl risk Türkiye''nin güçlenmesidir'' demesi oldu. Keyman çok önemli –bana göre tarihî– bir uyarı yaptı. Türkiye''nin büyümesini istemeyen bilinen güçlerin, ''gelişmeler memnuniyet vericidir'' türündeki ''kerhî'' açıklamaların dibinden pişireceği uluslararası provokasyonlara dikkat çekti. Türkiye''yi, Ortadoğu''yu, Türkleri, Kürtleri ve nüfusça büyük-küçük diğer etnisiteleri gerçekten sevdiğinden emin olan ve dördüncü tarihî Türk-Kürt ittifakını yaşamak isteyen herkes bu tehlikeye dikkat kesilmeli diye düşünmekteyim.

Ama eklemeliyim ki; bundan daha büyük tehlike, sözünü ettiğim –aşağıda biraz daha açacağım– ikinci provokasyon türüdür: failin belli ama hedefin ve operasyon biçiminin genellikle ''acemice'' gizlendiği provakasyon... Tehlikenin büyüklüğü bunların ''kendi''lerinden değil, bu türün ''kullanım değeri''ndendir. Çünkü birinciler genellikle bu ikincileri tetikçi olarak kullanır.

İkincisi dediğim, en ''safça'' kendisini deşifre eden ''numune'' Radikal yazarından geldi. Yazar ''Öcalan''ın söylemedeği tek şey'' başlığının altında ''peki ne demedi?'' diye sorup cevapladı: ''Öcalan [Başbakan''a] ''dilinizi tutun, aklınıza mukayet olun'' demedi.'' Ve devamla ''Çünkü barış sürecinde en dikkat etmemiz gereken şey hafızamız. Daha üç-beş ay önce Başbakan''ın söyledikleri, havada uçuşan urganlar, kebap götürmeler... Elbette Kürtler ve BDP bunları gayet iyi hatırlıyor. Öcalan ''bunları, olan biteni unutmayın'' demedi'' diye de ekledi. Yani demesini istediğini...

''Bak bunları unutmayın ey Kürtler!'' dendiğinde, birilerinin de ''şunları unutmayın ey Türkler!'' hatırlatması yapacağını düşünecek kadar ''aklımıza/dilimize mukayet'' olmamız gerekmez mi?

Provokasyon ''provoke'' denen Latin kökenli kelimeden gelir. Kısaca anlamı kışkırtmadır. Kendisinin yapamadığını ''dişine kestirdiği'' gücü kıştırtarak ona yaptırma, hasmını onunla vurma ''kurnaz''lığıdır.

Yukarıdakileri söylemenin hazırlık paragrafı da şöylece: ''Bir diğer nokta, Öcalan''ın özgürlüğü. Artık devlet eliyle de ''Serok Apo'' olarak tescil edilen Öcalan''ın barışı kurarken kendisinin tutsak olmasını Kürt halkı kabul etmez, zaten anlamlı da olmaz. Bu nedenle kuvvetle muhtemel yurtdışına sürgün gidecek, şartlar olgunlaşırsa da memleketine geri dönecektir. Bu değişim hızıyla on seneye Meclis''te konuşursa şaşırmamalıyız.'' (Koray Çalışkan, ''Öcalan''ın söylemedeği tek şey'', Radikal, 22 Mart 2013)

Kısa süre önce dikkat çektiğim, ''Öcalan''a özgürlük ''şiar''ının MHP ve CHP''nin Türk milliyetçiliği ''dev''inin ''uyanması'' için diline dolandırdığı ''Öcalan Meclis''e geliyor'' öcüsü ile bu kadar eşgüdümlü tezahür etmesi tesadüf değil'' (Akşam, 20-21 Mart) tespitimizde haksız olmadığımız anlaşılıyor sanırım.

Türkiye''nin 60-70''ler sol jenerasyonunda, ''solcu'' hayatlarında devlete karşı bir yere gelememelerinin ''acı''sını silahlı bir PKK''nın Sovyetik iktidarında etrafı ajite ederek –kışkırtarak– Kürt ve Türk halkından çıkarmak isteyen ''gazeteci-siyasetci''lerin bir damarı hep oldu. Ve maalesef bu damarın versiyonları, temel provokasyon güçlerinin kimi zaman fiili kimi zaman ''sözel'' tetikçileri olageldiler.

Her şeye rağmen Demirtaş, ağzından kaçırmış gibi görünse de, taşı gediğine koyan cevabını verdi: ''Muhalefet AK Parti ile başedemediği için Kürtlerin savaşmasını istiyor.'' (Gazeteler, 22 Mart 2013)

Silahlı unsurların sınır dışına çekilmesine parlamentodan bir yasal/hukukî ''zemin ayarlama'' stratejisi üzerinde de bu ''solcu'' damarın ''doğal provokasyon'' acemiliğinin hayaleti dolaşıyor gibime geliyor. Silahlı militanların çekilmesini bu ''yüce Meclis'' şartına bağlamaya girişenler, böyle bir ''mesele''nin Meclis''e gelmesi halinde, MHP ve CHP''nin bilinen ''30''lu yıllar'' kanadının neler yapacağını bilmiyorlar mı?

Bu provokasyon ''tür''ündeki acemilik doğasına işaret ederken kastımız budur.

Pek yakın geçmişte Öcalan''a yazdığımız (ve ulaştığını umduğumuz) mektupta, örgüt içindeki iktidarcıların bugünkü hallerinin geldiği yeri anlatmak için şöyle yazmışız: ''Önderliğe Özgürlük ''arzu''su, [sizi] yutmayı kolaylaştırmak için yapılan ağız-boğaz sulandırma hamleleri zincirinin halkalarından biridir. Tarihi yaşamaya giriştiğinizde göreceğiniz ''manzara'' budur Abdullah Abi... Sizi İmralı''da boğacak olanlar, dünyanın-ve-bölgenin iktidar güçleri değil, iktidara ''Kerbelaca'' susamış 1930''lar CHP''sinin Sovyetik Kürtleri ve Türkleridir... Sovyetler''i ne kadar Amerika yıkmadıysa sizi de ''uluslararası komplo güçleri'' İmralı''da bitirmeyecek. Bu ''acemi'' iktidarcılar (aynen SBKP''deki –ve CHP''deki– türdeşleri gibi) ''sevgi'' ve ''bağlı''lıklarıyla yutmak isteyecekler.'' (19 Mart 2013)

Çözüm sürecinin İmralı geleceği, kapsamlı bir Dördüncü Türk-Kürt İttifakı hamlesi olan 21 Mart Newroz Mektubu''ndan umutlanan, heyecanlanan Kürt ve Türklerin – ve Öcalan''ın kendisinin – bu kışkırtma türüne karşı dört-cepheden uyanık olmasına, gardını almasına epeyce bağlıdır.