Kobanî süreci

Modernizim Batı''nın tarihe, eşyaya, insana, hayata ve dine yönelik müdahale tarzının adıdır desem kimsenin bilmediği, baba bir laf etmiş sayılmam. Bu müdahale tarzının bir anlamının da bütün bir insanlığı (varoluş gayesinin aksi istikametinde) yeniden üretme çabası olduğunu da bilmeyen yok. Bugün genelde bütün dünyada, özelde Türkiye''de yaşadığımız sorunların kaynağı bu yetkisiz müdahaledir. Bundan bizim payımıza Kemalizm ve tek parti yönetimi düştü.

Tek parti öncülüğünde Kemalistler batılılara özenerek dinin ve insanın (var oluş gayesini göz ardı ederek) egemenlerin isteği doğrultusunda şekillenebileceğini, hatta yeniden üretilebileceğini düşündüler. Düşünmekle kalmadılar, masa başında din ve millet (ulus) yaratmaya kalktılar. Dinin bin yılların kurumlarını, hiyerarşisini yerle bir ettiler. Millet bazında geleneksel önderlikleri tasfiye ederek toplumsal kümelerin omurgasını kırdılar. Yıkım o kadar derin ve radikal idi ki seksen doksan senedir onların ''yaratı'' adını verdikleri bu yıkımlarının ceremesini çekiyoruz. Dinin vahiy menşeli olduğunu düşünmüyorlardı. Onlara göre Hz. Muhammed (s) oturmuş bir din yazmıştı (!). Milletin de tümünü sünnetullah başlığı altında toplayabileceğimiz sosyoloji, insan doğası ve yaratılış yasaları doğrultusunda oluşmadığını, belki bir takım güçlerin iradeleri doğrultusunda oluştuğunu, oluşabildiğini savundular. Bu anlayış doğrultusunda İslam''a ve Kürtlere karşı baskı ve sindirmenin her türlüsünü geliştirdiler, uyguladılar. Arzularına uygun bir din ve millet yaratmak için. Kısacası hem münzel (indirilmiş) dine hem de kevni (doğal) dine savaş açtılar. Diğer bir ifadeyle Allah''a harp ilan ettiler.

Ebu Cehil Bedir''e giderken ''Eğer Muhammed''e karşı savaşacaksak onu ezer geçeriz, ama Muhammed''in dediği gibi Allah''a karşı savaşacaksak kimsenin gücü Allah''a yetmez'' diyordu. Kemalizm ve tek parti yönetimi (kendileri gibi oturmuş –haşa-bir din yazmış) Muhammed''e karşı savaştığını düşünüyordu. Onu da ezip geçerlerdi(!). Öyle olmadığı, bunun Allah''ın vahyi ve kevni ayetlerine yönelik bir savaş olduğunu bugünlerde acı tecrübelerle gördüler. Direnen kalıntılar da yok değil. Ama artık en azından masa başında din ve millet üretilemeyeceğini anlamış bulunuyorlar. Dilde uydurdukları kelimeler bile hazan gelmeden şapır şapır döküldü.

Şimdilerde bütün dünyada olduğu gibi ülkemizde de dine ve insanın doğasına (fıtrata) dönüş süreci yaşanıyor. Ama bu dönüş henüz kuşatıcı bir sisteme dönüşmediği için batının eşyaya, insana, tarihe ve dine yönelik yetkisiz müdahalesinden kaynaklanan haksız egemenliği görece devam ediyor. Bu yüzden hem Türkiye''de hem de İslam aleminde hem din hem de millet bazında yetkisiz ve haksız temsiliyetler etkilerini sürdürebiliyorlar.

Kuşkusuz Türkiye''de halkın iradesiyle başlayan siyasal restorasyon hem dini alanda hem de Kürt sorunu alanında makul bir sürece bağlanarak devam ediyor. Fakat dünya genelinde olduğu gibi burada da bir sisteme dönüşemediği için ve her iki alanda da yetkisiz ve haksız temsiliyet devam ettiği için hem dini anlamda hem de beşeri anlamda sarsıcı provokasyonlara açık bir sürece tanıklık ediyoruz.

Ayrıca dinin ve insanın doğasına uygun restorasyon süreci devam ediyor olsa da Türkiye''nin geneline hükmeden Kemalizm''in hem dini anlamda hem de Kürt sorunu alanında bıraktığı derin etki zaman zaman ufukları karartabiliyor. Son ''Kobanî süreci'' bunun en somut örneğidir.

İngilizler bölgeyi işgal ettikleri zaman, anlayışları doğrultusunda bir süreci yürütecek kadroların Kürtler arasında mevcut olmadığını görmüşlerdi. Araplar, Türkler arasında modern anlamda önderlik yapabilecek kadrolar öteden beri oluşmuştu. Ama Kürtler hala şeyhler, meleler ve seyyidler gibi geleneksel önderler etrafında kümeleniyorlardı. Bu yüzden Kürtlerin sınırları içinde yer aldıkları çağdaş-modern devletler tarafından eğitilmelerinev(!) karar vermişlerdi.

Bunun neticesinde Kemalizm Türkiye ölçeğinde geleneksel Kürt önderliklerini tasfiye etti ve sonunda muhatap alabileceği modern kadroların oluşmasına öncülük etti. Bugün küresel modernizmin muhatap alabileceği bir Kürt önderliği oluşmuş bulunuyor. Geçmişte Türkiye''nin genelinde olduğu gibi bugün Kürt coğrafyası artık her türlü küresel provokasyona açıktır bu yüzden.

Kobanî süreci gösterdi ki Kemalizm''in Kürtçesi de tıpkı Türkçesi gibi ulus ve din ''yaratı''mına hevesli tek tipçi bir karaktere sahiptir. Kendileri gibi düşünmeyenleri Kemalistler doğduklarına pişman ediyorlardı. Onlar da Kürtler arasında farklılıklara tahammül edemediklerini gösterdiler. Kaçtır söylüyorum, Türkiye yönetiminde bütün radikal değişimlere rağmen Kemalizm''in tek tipçi anlayışının izleri hala devam ediyor. Bu da Kürt cephesindeki muadilleri arasında makes buluyor.

Bunu ortadan kaldırmanın ilk adımı, Kürtleri ve Türkleri eski Türkiye''nin modernist tek tipçi reflekslerine kurban etmemektir. Kürt ve Türk tabanının kendilerini temsil iddiasındaki Kemalizm''in Türkçesinin ve Kürtçesinin altından çekilmesini sağlamaktır. Kobani süreci gösterdi ki bu yetkisiz temsiliyet hem Kürtlerin hem de Türklerin felaketine davetiye çıkarabiliyor. Marifet, şerde gizli olan hayrı görebilmektedir.