657 sayılı kanunda yapılacak değişiklikte neler olmalı?

Yaklaşık 3 milyon memuru ilgilendiren bir kanun değişikliğinde öncelikle bu kitleyi rahatsız edecek konulardan kaçınılarak temel sorunların çözümü yoluna gidilmelidir. Sistemin bilinen belli başlı temel sorunları bulunmaktadır ve bu sorunlar yıllardan beridir çözüm beklemektedir. Bu yazımızda önce temel sorunlardan bahsederek yapılması gerekenleri sıralayacağız.

1- Personel Sistemimizin Temel Sorunları

Personel sistemimizin bilinen temel bazı sorunlarını aşağıdaki şekilde sıralamak mümkündür:

Mevzuatın dağınıklığı ve karmaşıklığı.

Yapılan değişikliklerle sistemin temel mantığının bozulması.

Personel dağılımının dengesizliği.

Aynı görevi yürüten personel arasındaki statü ve maaş farklılıkları. (Bu sorun 666 sayılı KHK ile giderilmeye çalışılmasına rağmen hala sıkıntılar devam etmektedir.)

Şeffaf ve katılımcı yönetimin sağlanamaması ve gelişen şartlara uyum sorunu.

Personel sisteminin verimliliği teşvik edici yönünün olmayışı.

Kurumsal düzenlemelerle genel sistemin dışına çıkma eğilimi.

Kurumlar arası ücret dengesizliği ve adaletsizliği. (Bu sorun 666 sayılı KHK ile giderilmeye çalışılmasına rağmen hala sıkıntılar devam etmektedir.)

Maaşların hesaplanmasında aynı veya farklı niteliklerde ve değişik adlar altında düzenli veya düzensiz çok fazla ödeme unsurunun bulunması.

Ek ödeme tutarlarının maaş içindeki oransal ağırlığının artması.

Alınan maaş ile emekli aylığı arasında ek göstergedeki dengesizlik ve kurumsal ek ödemeler nedeniyle önemli farklılıkların olması. Bu dengesizlik 666 sayılı KHK ile biraz olsun giderilmiştir. Bu düzenleme kurumlar arası ücret dengesizliğini giderme açısından önemlidir. Ancak sorun, alınan maaş ile emekli aylığı arasındaki fark olduğunda ek ödemelerin bu sorunun çözümüne bir katkısı bulunmamaktadır.

Bazı kamu kurumlarında maaş unsurlarının belirlenmesinin kanunlarla belirlenen tavan ve taban rakamlar arasında yetkili kurullarına bırakılması ve bu yetkinin dengesiz kullanılması.

2- 657 sayılı Kanun değişikliğinde nelere ağırlık verilmeli

Yukarıda belirtmiş olduğumuz sorunların çözümünden sonra şu hususlara da ağırlık verilmelidir.

İstisnai görevlerde çok ciddi suistimaller olup, bu durum kamu vicdanını yaralar hale gelmiştir. Dolayısıyla bu kadroların yeniden tanımlanması yapılarak asli memur kadrolarına geçiş yapmaları ve doldur boşalt olarak kullanılması önlenmelidir.

Memurların izinlerinde iş günü esasının olmaması önemli bir eksikliktir. İzinlerde işçilerde olduğu gibi iş günü esası getirilmeli ve izinlerin bulunulan yıl içinde kullanılması sağlanmalıdır.

Bazı hizmet sınıfları ve unvanlara derece veya kademe verilmesi suretiyle tanınan ayrıcalıklar kaldırılmalıdır.

Merkezi Sınav, Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Sistemi kanunla düzenlenmeli ve istisnalar kaldırılarak donanımlı ve yetenekli personelin yükselmesine imkân verilmelidir.

Aynı unvanda bulunan fakat farklı çalışma koşullarında görev yapan personele hizmet farkından dolayı ek ödeme yapılması öngörülmeli ve bu durum fiili çalışmaya bağlanmalıdır.

Personelin verimliliğinin artırılması amacıyla performansa dayalı ödeme sistemine gidilecekse mutlaka önemli kısıtlar getirilmelidir. Yoksa, sabit ödeme halini alır ve kayırmacı uygulamanın önü açılarak kurumların iç barışı bozulur.

Engelli çocuklar için çocuk yardımının artırımlı uygulanmasının yolu açılmalıdır.

Uygulamada sorun oluşturan ve Devlet Personel Başkanlığı"nca veya Maliye Bakanlığı"nca verilen görüşlerle çözüm üretilen konulara yer verilmeli ve sorun çıkarmayan uygulamalara devam edilmelidir.

Geçici görev uygulaması netleştirilmelidir. En fazla sorun çıkan alanlardan birisi de bu konudur.

Ticaret ve diğer kazanç getirici faaliyetlerde bulunma yasağı yeniden düzenlenmeli ve uygulamadaki sıkıntılar giderilmelidir.

Personel eğitimlerinde olabildiğince yüz yüze eğitimlerden kaçınılmalı ve eğimlerde teknolojinin ön plana çıkarılmasının önü açılmalıdır.

Görev tanımlarının yapılmasını sağlayacak düzenlemeler yapılmalıdır.

Eğer üçten fazla çocuk sahibi olma teşvik ediliyorsa çocuk yardımı ödemesi sembolik olmaktan çıkarılmalıdır.

Yurtdışı eğitimlerde politika tespiti yapılmalı, yurtdışında yüksek lisans ve doktora eğitimleri mi ön plana çıkarılmalı yoksa uygulamalı eğitimler mi?

Kılık kıyafet uygulamasında çağdaş dünyanın gerisinde kalınmamalıdır. Komik uygulamalar sonlandırılmalıdır.