Deniz Baykal, 2010 yılında CHP Genel Başkanlığı’ndan istifa ederken “Bu bir kaset olayı değildir. Bir komplodur” demişti. O gün için anlaşılmasa da sonraki yıllarda siyaseti, bürokrasiyi ele geçirmeye çalışan ve nihayetinde kanlı darbe girişiminde bulunan FETÖ’nün kumpaslarından biri olduğu mahkeme kararlarıyla belirlenen bu hadise, özel hayatın nasıl bir anda politik sonuçlar ürettiğini gösterdi. Böylesi “ siyasi açıklar ”, CHP ile neredeyse eş zamanlı biçimde dönemin bir diğer muhalefet partisi
Deniz Baykal, 2010 yılında CHP Genel Başkanlığı’ndan istifa ederken “Bu bir kaset olayı değildir. Bir komplodur” demişti.
O gün için anlaşılmasa da sonraki yıllarda siyaseti, bürokrasiyi ele geçirmeye çalışan ve nihayetinde kanlı darbe girişiminde bulunan
FETÖ’nün kumpaslarından biri olduğu
mahkeme kararlarıyla belirlenen bu hadise, özel hayatın nasıl bir anda politik sonuçlar ürettiğini gösterdi.
Böylesi “
siyasi açıklar
”, CHP ile neredeyse eş zamanlı biçimde dönemin bir diğer muhalefet partisi MHP’ye yönelik ele geçirme girişimlerine kadar uzandı. Kaset skandalları üzerine o günlerde İngiliz Economist dergisi, “Seks skandallarında Türkiye birinci ligde” başlıklı bir analiz yayımlayarak, yaklaşan 12 Haziran seçimlerine olası etkilerini analiz etmişti. MHP’nin baraj altında kalması bekleniyordu. Fakat
Devlet Bahçeli’nin kaset skandallarına karışan isimleri partiden göndermesi, “hesapları” bozdu
ve seçimlerden oylarını yükselterek çıktı.
CHP’de ise süreç sancılı ilerledi ve değişim liderle sınırlı kalmadı. Partinin kodlarıyla oynayan tasfiyelerin kapısı aralandı. İç çekişmeler, şaibeli kurultay tartışmaları, delege savaşları ve aday belirleme süreçleri
CHP’yi giderek daha karmaşık ve tartışmalı bir gündeme hapsetti.
Görülüyor ki siyasetçilerin özel hayatlarının iradi ve mali “gedikleri”, sonraki yılları da etkileyen, CHP’nin bir süredir kendi içinde yaşadığı meşruiyet krizlerine neden oluyor.
Tek tek örnekleri saymanın bir anlamı yok. Çünkü kamuoyu yine kolay olana, yani magazin boyutuna odaklanıyor. Oysa ortada, partileri ve siyasetçileri aşan daha derin bir mesele var:
Kamu gücüne sahip yöneticilerin zaafları, ülkemiz için milli güvenlik sorunları doğurabilir.
Bugün tartıştığımız bazı olaylar da bu çerçevede ele alınmalı. Bir belediye başkanının, farklı bir şehirdeki bir otel odasında belediye çalışanı genç bir kadınla kalırken, rüşvet suçlaması kapsamında gözaltına alınmasını;
politik hesaplaşma, “uçkur meselesi” veya “özel hayat hassasiyeti” tartışmasına sürüklemek buzdağını kamufle eder.
Asıl konuşulması gereken, böylesi zafiyetlerin doğurabileceği
kamusal sonuçlar olmalı.
Tam burada, istihbarat örgütlerinin “
etkili açık
” olarak tanımladığı bir yöntemi göz ardı edemeyiz. Önce mahrem yaşamın kayıt altına alınmasıyla şantaj zemini oluşur. Ardından da karar vericinin gücü zayıflatılır. Son aşamada ise
kamu kaynaklarına ilişkin kritik kararlara müdahale edilir.
Karar vericilerin, otel odalarında, ihale dosyaları veya şantaj kayıtlarıyla teslim alınması ihtimalinden bahsediyoruz. Partisi, ideolojisi fark etmez, böyle bir siyasetçi;
yönettiği şehri, liderini ve partisini örgütlerin, başka devletlerin çıkarlarına rehin edebilir.
Hatta bağlantılı olarak ülkesine ciddi zararlar verebilir.
Politikacıların zaafları istihbarat raporlarında yer aldığı kadar,
popüler dizilerin de ana konusu olarak işleniyor.
Amerika’da patlak veren ve birçok ülkeden siyasetçileri, bürokratları, medya ile kültür üreticilerine uzanan Epstein skandalında da gördüğümüz üzere,
cinsellik üzerinden kurulan şantaj ağları dünya siyasetine etki eden görünmez prangaya dönüştürülmüş.
ABD Başkanı Trump’ın, İsrail’in baskılarına direnemeyerek İran’a savaş açmasının arka planını deşenler, Epstein adasında alınan kayıtları işaret ediyor.
Türkiye’nin yakın siyasi tarihinde de gayri meşru yaşamlar üzerinden siyasal sonuçlar elde edildiği çokça gündeme geldi. Bu nedenle “sekspiyonaj” (bal tuzağı) yöntemleriyle siyasetçiler üzerinden partilerin ele geçirilmesi, liderlerin tasfiyesi, bürokrasinin felç edilmesi ve
medyanın kontrol altına alınması birer komplo teorisi değil.
Bugün yerel bir yönetici üzerinden tartıştığımız “açıklar”, yarın şehrin kaynaklarının veya ülkenin geleceğinin şantaj odaklarına teslim edileceği kaygısını akıllara getirmeli.
Şu da var: Otel skandalının ardından, Uşak’ta belediye binası önünde kurulan çadırlarda “
Demokrasi Nöbeti
” başlatılması, akla ve mantığa sığmadığı gibi, CHP üzerinde siyaset dışı müdahalelerin sürdüğüne dair şüpheleri kuvvetlendiriyor. Birden fazla suç şüphesini, özel hayatın ifşası gerekçesi ve “demokrasi” maskesiyle örtmeye çalışmak,
aslında o iradenin ne kadar “rehin” alındığının da en somut göstergesi değil midir?
#politika
#CHP
#otel
#Ersin Çelik
