Kitabımızın sıkça tekrarladığı hüküm, Allah’ın ıslahı emrettiği, ıslah edenleri (muslihûn) sevdiği, ifsadı yasakladığı ve ifsad edenleri (mufsidûn) sevmediğidir.
Islah ve ifsadın alanları çok geniştir, bu yazıda belli bir iki alan üzerinde duracağız.
Aldığı yanlış eğitim yüzünden fıtratı bozulmuş olanlar işlerin ve hallerin düzgün, insanların mutlu, insanlar arasında sevgi, dayanışma, yardımlaşma ve kardeşçe ilişki kurmanın hakim olmasından rahatsız olurlar ve bozmaktan zevk alır, sadistçe tatmine ulaşırlar.
Birlikten güç doğar; rakiplerinin gücünü kırmak isteyen, onların birliğini bozmak için uğraşır.
Son zamanlarda (eskiden de olmuştur ya) siyaset arenasında arabozucuların harekete geçtiği görülüyor ve anlaşılıyor. Cumhurbaşkanı ile başbakanın veya bazı bakanların, başbakan ile bakanların arasını bozmak için gece gündüz çalışan müfsidler var; bunların başvurdukları taktiklerden biri de asılsız haberler yaymak, hem ilgililerin hem de kamu oyunun kafasını karıştırmak, sahte algı oluşturmaktır.
İyi niyetli, fıtratı bozulmamış, menfaat duygusu ve arzusu iman, ahlak ve insaniyetinin önüne geçmemiş insanlara düşen vazife daima ıslaha yönelmek ve yardımcı olmaktır. Olan ve gerçekleşen ise bunun aksidir; kötüyü, yanlışı, meşru olmayanı düzeltmek şöyle dursun, olmayanı var göstererek ifsad etmeyi marifet (siyasi maharet) sayanlardan ortalıkta geçilmez olmuştur.
Kur’an’a imanı olmayanlar, şöyle böyle bir imanı olsa bile onu hayatına rehber edinmeyenlere Allah’tan hidayet diliyorum. Ama bir de “iman, takva, güzel ahlak iddiasında bulunanlar, bunu bir iddia olarak dile getirmeseler de bu görüntüyü verenler var. Bunların da içinde intikam veya menfaat saikıyle ifsad yolunu seçenler eksik değil.
Meşru olan maksat, meşru olmayan vasıtayı mübah kılar mı?
Mesela adil dağılımı sağlamak için kendiliklerinden ortaya çıkmış bir grup hırsızlık, yağma, gasıp gibi vasıtalara başvurabilir mi?
Siyasi veya ideolojik rakibini mağlub etmek isteyen bir grup kumpas kurabilir mi, yalan söyleyebilir mi, iftira edebilir mi, cinayet işleyebilir mi?
Bütün bunlara İslam adına “evet, yapabilir” demek asla mümkün değildir. Meşru amaca, meşru araçlarla gitmek mecburiyeti vardır.
İslam’da yalan en büyük günahlar arasında olmasına rağmen, karı-koca arasını bulmak, iki insanı barıştırmak için başkalarına zarar vermeyen yalanları söylemek caiz görülmüştür. Bu hükümden iki hüküm daha çıkarmak gerekiyor: 1. Islah, arayı bulmak, düzeltmek çok önemlidir. 2. Burada yalan (başka durumlarda meşru olmayan bir araç) kullanılmıştır, ama bunun caiz ve meşru olduğu Şâri’ tarafından bildirildiği için kullanılmıştır. Kimsenin Şari’liğe soyunma haddi ve hakkı olamaz.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.