Parti adına konuşmaya yetkili biri aranıyor

Bir parti düşünün ki Genel Başkan Yardımcısı olan şahıs, “partisi adına konuşmaya yetkili” kabul edilmiyor.

Genel Başkan Yardımcısı sıfatına sahip olan kişi, kazara bir açıklama yapsa, diğer partililer (üst düzey yöneticiler, vekiller, teşkilatta görevli olanların hepsi) hemen üstüne çullanıyorlar.

Düşünün, gözünüzün önüne getirin, zihninizde canlandırın, tasavvur edin, hayal edin...

Bu kadar uzatmaya gerek yok; hiç zorlanmıyorsunuz değil mi?

Bir elif miktarı dahi düşünmeden, hangi partiden, hangi olaydan bahsettiğimi hemen anlıyorsunuz.

Elbette Cumhuriyet Halk Partisi.

Parti adına konuşmaya yetkili biri aranıyor

*

Başbakan Ahmet Davutoğlu, Dersim için “Zulümdür, modern Kerbela’dır, CHP özür dilemelidir” dedikten birkaç gün sonra, CHP Genel Başkan Yardımcısı Sezgin Tanrıkulu da özür diledi bildiğiniz gibi.

Tanrıkulu “Genel başkanımın bilgisi dâhilinde buraya geldim, CHP Genel Başkan Yardımcısı olarak Dersim’de acı duyan herkesten bin kere özür diliyorum” dedi ve sonra başına gelmeyen kalmadı.

CHP İzmir Milletvekili Birgül Ayman Güler, Dersim isyanının feodal düzeni korumak isteyen ağalar tarafından çıkarıldığını öne sürdü. Dersim olaylarının gerici feodal ayaklanmalarına beylik, ağalık ve şeyhlik sistemine karşı cumhuriyetçi cevap olduğunu söyleyen Güler, “Tanrıkulu’nun görüşünü CHP’ye mâl etmeye çalışması çaresizliktir” dedi.

*

CHP Grup Başkanvekili Engin Altay, Tanrıkulu’nun insanî perspektiften özür dilediğini belirtti ve “Özür dilemek CHP’nin işi değildir. CHP’ye özür dilemek düşmez. Özür dileyecekse Türkiye Cumhuriyeti devleti dileyebilir” açıklamasında bulundu.

En şık açıklama ise, CHP eski Milletvekili Şahin Mengü’den geldi.

O muhteşem açıklama şöyleydi:

“Sezgin Tanrıkulu, sen hangi hakla CHP adına özür dileyemezsin. Sen kimsin şerefsiz...”

Değerli Mengü’nün tepkisi, dil bakımından, seviye bakımından yurt çapında büyük ilgi gördü. Yurt dışında yaşayan vatandaşlarımız ve dış temsilciliklerimizde görev yapanlar tarafından da takdirle karşılandı.

*

Özür dileyen Tanrıkulu bilseydi bu kadar sert tepkiler göreceğini, yine aynı açıklamayı yapar mıydı, bilemeyiz.

Fakat şurası kesin, bu durum sürpriz değil.

Zira partinin yıllar içinde oturmuş gelenekleri var, gidenekleri var.

Eğer en tepedeki Genel Başkan’ın yardımcısı olacak kadar yükseldiyseniz, o parti içinde yıllarınızı geçirdiyseniz, bu kadarını bilmeniz gerekir.

En azından tahmin edilebilecek bir durum.

İdamını istemediklerine şükretsin.

Teşkilattan gelen tepkilerden örnekler vermemize gerek yok.

Tamamından haberimiz olmasa da belli bir kesim tarafından nasıl karşılandığını, dışarıdan biri olarak da sezebiliyoruz.

Zaten yukarıda verdiğimiz kısmı bile durumu hakkıyla özetlemeye yeter.

Biz, bizzat şahit olmasak da teşkilattan (yani parti örgütünden) gelebilecek tepkileri sezebilirken, Sezgin Bey’in sezememesi de ayrı gariplik tabii ki.

*

Yalnız, bir husus daha var.

Belirtmeden geçmeyelim...

Genel Başkan Yardımcısı'nın, parti adına konuşma yetkisinin olmadığı bir partide, sanıyor musunuz ki Genel Başkan olan kişinin öyle bir yetkisi var?

O bile yetkili değil.

Yetkisi olsaydı, konuşurdu.

*

(Acil bir seyahat dolayısıyla bugün Haber Ajanda’daki yazımdan alıntı yaptım. Buradaki eleştirinin aradan geçen birkaç haftaya rağmen geçerliliğini koruduğu malumunuz. Dün de öyleydi, bugün de değişen bir şey yok. Yakın gelecekte de durumun farklılaşacağına dair bir işaret görünmüyor. CHP’liler uzak gelecek için umut besleyebilirler.)