TR
EN
AR
FR
RU
UR
Avrupa ordusu, Arap ordusu, tazelerden de Kıbrıs…
Kuzey yarım kürede çok sayıda ülkenin askerlerinden oluşan, iki “koalisyon ordusu” kurulmaya çalışılıyor. Biri Avrupa ordusu diğeri Arap ordusu. Birbirinden uzak, karşı karşıya oldukları tehditler, imkân ve kabiliyetleri farklı, her ikisinin 'ittifakında' ABD bulunsa da, garip bir şekilde ABD'ye kırgınlıkla kurulmuş hissiyatı veren bu orduların stratejik harcında “aynı aklın bulunduğu” gibi “uçuk” bir tez ispatlanabilir mi?..
Avrupa Birliği Komisyonu Başkanı Jean-Claude Juncker'in dillendirdiği birleşik Avrupa ordusu kurulması talebi hayli tartışılmıştı. Gerekçesi şuydu; “Bu ordunun kurulması, 'üye veya komşu' ülkelerdeki barışın tehdit edilmesine daha güçlü karşılık verecek…” O tehdit Rusya'dır.
Çetrefilli mesele, NATO'nun ne olduğudur? NATO varken, Avrupa ordusuna ihtiyaç nedir?
İkisi de ikircikli iki tez var… 1. Güçlü teori, Başta Almanya ve Fransa olmak üzere, ABD'nin Ukrayna üzerinden Rusya'ya karşı Avrupa'yı bir savaşa çekme tuzağını fark eden ülkelerin NATO'nun 'yerine' bir Avrupa ordusu kurma fikri. 2. NATO eşittir ABD. ABD de artık bu işlere bakma konusunda isteksiz. Bu yüzden birleşik bir ordu kurarak kendini koruma arzusu. (Yani Juncker'in cümlesindeki “daha” ABD'dir!)
İlk madde taraftarları Avrupalılar, “NATO'ya bir alternatif yaratmıyoruz” diyorlar ama bu iddianın üzerinde çok duruluyor. Aslında Avrupa şu anda herhangi bir şeye alternatif oluşturabilecek durumda değil. Juncker'in ağzından; “Avrupa son dönemde önemli ölçüde itibar kaybetti. Dış politikada pek ciddiye alınmıyor...”
Avrupa'nın ortak bir dış politikası yokken, hatta kimi dış politika başlıklarında ülkeler birbirine zıt ve rekabet halindeyken, Avrupa Ordusu hangi siyasi hedefi gerçekleştirecek silahlı bir güç olacak? Kimin hedeflerini gerçekleştirecek? Rusya ise mesele, Avrupa'da düşmanı var ama dostu da çok!
Dillendirilmeyen bir nokta daha; “Avrupa ordusunun kurulmasının getireceği avantajlardan biri de, savunma araçlarının geliştirilmesi ve satışında yapılacak sıkı işbirliği…” Bu cümlenin ucu nereye kadar gider, kim bilir? ('Birleşik Avrupa Ordusu Tartışması', 09/03, Deutsche Welle.)
“Bu ordu kurulabilir ve pratik olarak işlerse-başta Almanya olmak üzere destek verenler de mevcuttur-NATO'nun Avrupa ayağı olacaktır” diyenler de mevcut ve NATO da eşittir ABD ise…
İran'ın ABD/Batı dengeleri ile yeniden entegre edilmesi girişimleri, Yemen krizine Arap koalisyonunun müdahalesi, ilaveten; Suriye, Irak meseleleri bir Arap Ordusu kurulması fikrinin parlamasına yardımcı oldu. Bunun şekline ilişkin tartışmalar devam ediyor ama… En temel en yerleşik soru şudur; Arap ülkeleri hangi sorun karşısında birlik olabilmiş ki, (herhalde İsrail üzerinden yaşanan 65 yıllık Ortadoğu tarihi örnek için kâfidir) 'bir' orduları olacak?..
Hem mikro hem makro dini ve etnik sorunların yaşandığı, siyasi ve coğrafi parselizasyonların aşiret düzeyinde yapıldığı, o ordunun her mensubunun da bunlardan bir veya bir kaçına taraf/mensup olacağı, başta ABD, süper güçlerin bile artık müdahil olmak istemediği Ortadoğu'da, ortak siyasi iradesi olmayan, muharip yetenekleri ve eğitimleri şüpheli bir gücü silahlandırmak iyi bir fikir mi?..
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Pazar günü yeni Cumhurbaşkanı'nı seçti. Sayın Mustafa Akıncı 5 yıllığına cumhurbaşkanı seçildi. Daha verilen oyların dumanı tüterken de Türkiye Cumhuriyeti'nin Cumhurbaşkanı ile polemiğe girdi! Gelişmeyi “Kıbrıs'ta yeni dönem” aklıyla okuyanlardan hemen kaçınız. Akdeniz'de yeni dönemdir! Lefkoşa'daki değişim bunun araçlarından biri.
Akıncı'nın, “Türkiye ile anavatan-yavru vatan ilişkisini, iki kardeş ülke ilişkisine dönüştürmesi politikasının” tartışma üreteceğini kestirmek zor değildi ama 'dakika bir gol bir' noktasına geleceği tahmin edilmiyordu. Bu eğer taze Cumhurbaşkanlığı heyecanı ile yapıldıysa, düzeltirler! Değil ise 'bu ne rahatlık' diye sorarlar adama ve “acele ettireni” bulmak gerekir...
İki, asıl konu Kıbrıs-BM müzakereleridir. Akıncı, Rum tarafı ile 6 aydır askıda bulunan Kıbrıs müzakerelerine başlayacak. Şöyle diyor; “Kıbrıs sorununun çözülmesi en başta Kıbrıs Türk ve Rum toplumunun yararına olacak. Türkiye, Yunanistan ve tüm bölgedeki aktörler için de istikrar ve fayda sağlayacak. Doğalgaz kaynakları ve güney Kıbrıs'ta ekonomik çöküntünün yaşanmış olması yeni bir dinamik olarak değerlendirilebilir. Doğalgaz daha çıkmadan kavga etmek yerine, Türkiye ve Yunanistan üzerinden Avrupa'ya giderek çözüme teşvik edici olmalı.”
Tam çerçeve budur. Görülüyor ki, KKTC'nin yeni Cumhurbaşkanı bölgesel denklemlere hatta Akdeniz'deki küresel denklemlere uygun bir dil ve politika sunuyor. Bu da, Mısır, İsrail, Suriye, Rum kesimi, Türkiye, Yunanistan, AB ve elbette hem adadaki hem de Akdeniz'deki özel konumları nedeniyle; İngiltere, ABD ve Rusya'ya önlerine bakarken bir kılavuz sunacak.
Ancak Sayın Akıncı'nın bu geniş tabloya bakarken kerteriz noktasını kaybetmemesi gerekiyor. Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın, “ağzından çıkanı kulağı duymalı” ifadesinden ziyade, “ortaya çok farklı tablolar çıkar” ve “bu esbabı mucibeyi bizim burada dillendirmemize gerek yok” sözleri odur.
twitter.com/nedretersanel
AVRUPA
ORDUSU
ORDUSU
Avrupa Birliği Komisyonu Başkanı Jean-Claude Juncker'in dillendirdiği birleşik Avrupa ordusu kurulması talebi hayli tartışılmıştı. Gerekçesi şuydu; “Bu ordunun kurulması, 'üye veya komşu' ülkelerdeki barışın tehdit edilmesine daha güçlü karşılık verecek…” O tehdit Rusya'dır.
Çetrefilli mesele, NATO'nun ne olduğudur? NATO varken, Avrupa ordusuna ihtiyaç nedir?
İkisi de ikircikli iki tez var… 1. Güçlü teori, Başta Almanya ve Fransa olmak üzere, ABD'nin Ukrayna üzerinden Rusya'ya karşı Avrupa'yı bir savaşa çekme tuzağını fark eden ülkelerin NATO'nun 'yerine' bir Avrupa ordusu kurma fikri. 2. NATO eşittir ABD. ABD de artık bu işlere bakma konusunda isteksiz. Bu yüzden birleşik bir ordu kurarak kendini koruma arzusu. (Yani Juncker'in cümlesindeki “daha” ABD'dir!)
İlk madde taraftarları Avrupalılar, “NATO'ya bir alternatif yaratmıyoruz” diyorlar ama bu iddianın üzerinde çok duruluyor. Aslında Avrupa şu anda herhangi bir şeye alternatif oluşturabilecek durumda değil. Juncker'in ağzından; “Avrupa son dönemde önemli ölçüde itibar kaybetti. Dış politikada pek ciddiye alınmıyor...”
Avrupa'nın ortak bir dış politikası yokken, hatta kimi dış politika başlıklarında ülkeler birbirine zıt ve rekabet halindeyken, Avrupa Ordusu hangi siyasi hedefi gerçekleştirecek silahlı bir güç olacak? Kimin hedeflerini gerçekleştirecek? Rusya ise mesele, Avrupa'da düşmanı var ama dostu da çok!
Dillendirilmeyen bir nokta daha; “Avrupa ordusunun kurulmasının getireceği avantajlardan biri de, savunma araçlarının geliştirilmesi ve satışında yapılacak sıkı işbirliği…” Bu cümlenin ucu nereye kadar gider, kim bilir? ('Birleşik Avrupa Ordusu Tartışması', 09/03, Deutsche Welle.)
“Bu ordu kurulabilir ve pratik olarak işlerse-başta Almanya olmak üzere destek verenler de mevcuttur-NATO'nun Avrupa ayağı olacaktır” diyenler de mevcut ve NATO da eşittir ABD ise…
ARAP ORDUSU
İran'ın ABD/Batı dengeleri ile yeniden entegre edilmesi girişimleri, Yemen krizine Arap koalisyonunun müdahalesi, ilaveten; Suriye, Irak meseleleri bir Arap Ordusu kurulması fikrinin parlamasına yardımcı oldu. Bunun şekline ilişkin tartışmalar devam ediyor ama… En temel en yerleşik soru şudur; Arap ülkeleri hangi sorun karşısında birlik olabilmiş ki, (herhalde İsrail üzerinden yaşanan 65 yıllık Ortadoğu tarihi örnek için kâfidir) 'bir' orduları olacak?..
Hem mikro hem makro dini ve etnik sorunların yaşandığı, siyasi ve coğrafi parselizasyonların aşiret düzeyinde yapıldığı, o ordunun her mensubunun da bunlardan bir veya bir kaçına taraf/mensup olacağı, başta ABD, süper güçlerin bile artık müdahil olmak istemediği Ortadoğu'da, ortak siyasi iradesi olmayan, muharip yetenekleri ve eğitimleri şüpheli bir gücü silahlandırmak iyi bir fikir mi?..
KKTCDEN 'ŞAŞIRTICI ÇIKIŞ'
DENİLEN 'YENİ AKDENİZ'DİR
DENİLEN 'YENİ AKDENİZ'DİR
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Pazar günü yeni Cumhurbaşkanı'nı seçti. Sayın Mustafa Akıncı 5 yıllığına cumhurbaşkanı seçildi. Daha verilen oyların dumanı tüterken de Türkiye Cumhuriyeti'nin Cumhurbaşkanı ile polemiğe girdi! Gelişmeyi “Kıbrıs'ta yeni dönem” aklıyla okuyanlardan hemen kaçınız. Akdeniz'de yeni dönemdir! Lefkoşa'daki değişim bunun araçlarından biri.
Akıncı'nın, “Türkiye ile anavatan-yavru vatan ilişkisini, iki kardeş ülke ilişkisine dönüştürmesi politikasının” tartışma üreteceğini kestirmek zor değildi ama 'dakika bir gol bir' noktasına geleceği tahmin edilmiyordu. Bu eğer taze Cumhurbaşkanlığı heyecanı ile yapıldıysa, düzeltirler! Değil ise 'bu ne rahatlık' diye sorarlar adama ve “acele ettireni” bulmak gerekir...
İki, asıl konu Kıbrıs-BM müzakereleridir. Akıncı, Rum tarafı ile 6 aydır askıda bulunan Kıbrıs müzakerelerine başlayacak. Şöyle diyor; “Kıbrıs sorununun çözülmesi en başta Kıbrıs Türk ve Rum toplumunun yararına olacak. Türkiye, Yunanistan ve tüm bölgedeki aktörler için de istikrar ve fayda sağlayacak. Doğalgaz kaynakları ve güney Kıbrıs'ta ekonomik çöküntünün yaşanmış olması yeni bir dinamik olarak değerlendirilebilir. Doğalgaz daha çıkmadan kavga etmek yerine, Türkiye ve Yunanistan üzerinden Avrupa'ya giderek çözüme teşvik edici olmalı.”
Tam çerçeve budur. Görülüyor ki, KKTC'nin yeni Cumhurbaşkanı bölgesel denklemlere hatta Akdeniz'deki küresel denklemlere uygun bir dil ve politika sunuyor. Bu da, Mısır, İsrail, Suriye, Rum kesimi, Türkiye, Yunanistan, AB ve elbette hem adadaki hem de Akdeniz'deki özel konumları nedeniyle; İngiltere, ABD ve Rusya'ya önlerine bakarken bir kılavuz sunacak.
Ancak Sayın Akıncı'nın bu geniş tabloya bakarken kerteriz noktasını kaybetmemesi gerekiyor. Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın, “ağzından çıkanı kulağı duymalı” ifadesinden ziyade, “ortaya çok farklı tablolar çıkar” ve “bu esbabı mucibeyi bizim burada dillendirmemize gerek yok” sözleri odur.
twitter.com/nedretersanel
Yorumlar
Sırala:
Canlı
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.