Kediye oyun, fareye ölüm...

Osaka’daki G20, ABD’nin Türkiye karşısında herkesin gözü önünde geri bastığı bir zirve olarak not edilmek üzere...

‘Üzere’ diyorum, çünkü, Washington’un ‘diğer mahfilleri’ konuşmuş değil, konuşurlarsa ne olur belli de değil.

Ancak bu satırlar kaleme alınırken durum, ABD’nin Türkiye’yi gözden çıkaramadığını gösteriyor...

Bu da, S-400 sembolizminin içerdiği tüm anlamların üzerinde, Türkiye’de Amerika ile ‘kayıtsız şartsız iyi geçinme’ yani ‘teslim’ savunucularının üzerine bir kürek toprak daha atılması anlamına geliyor...

Peki bu açıklamaların ardından ‘yaptırımlar’, F-35’ler ne olacak? Erdoğan’ın, “Sayın Trump bugün bu konuya açıklık getirdi. Böyle bir şeyin olmayacağını da kendisinden özellikle dinlemiş olduk” (AA.) ifadeleri oldukça berrak.

ABD’nin, Türkiye’yi gözden çıkaramamasının sebepleri ne?

***

Bu yüzden G-20 zirvesinde ortaya çıkan tabloyu ayakta alkışlamadan önce-ki haktır-o ayakların bastığı zemini bir tartalım...

Yani bir ay içinde Rusya itfaiye üniformasıyla yangına dalmış bulunuyor.

Neden?

***

G-20 zirvesiyle rabıtalı ABD-Rusya-İsrail ulusal güvenlik yöneticilerinin Kudüs’te gerçekleştirdikleri toplantı.

Bu toplantının sonuçları Japonya’da Rusya-ABD liderleri arasında konuşuldu ve bağlandı! Rusya’nın “itfaiye” açıklaması, ABD’ye “birlikte halledelim” davetiydi. İran’ın yanına dönmesi ise, “Suriye’nin aniden alev alma riski”ni engellemek için.

«««

Haritayı anlamlandırmak adına gölge aktör İngiltere’dir. Londra’yı iyi anladığımızda Rusya ve ABD’nin bölgedeki aktüel politikalarını kavrayabiliriz...

Bilindiği gibi İngiltere ve Rusya’nın arası kötü, daha doğrusu berbat. Ancak, G20 zirvesinde sürpriz vardı...

Putin, Trump ve İngiltere Başbakanı Theresa May arasında görüşmeler gerçekleşti. İngiltere yönetimi, tıpkı ABD iç çekişmelerinin bir tarafıymış (!) gibi Trump’ın Rusya’yla iyi ilişkiler kurmasının önünü kesmişti. İngiltere’nin Moskova yolunda Beyaz Saray’a koyduğu engeller o kadar yüksekti ki, Ortadoğu’da neredeyse iki ayrıcalıklı müttefikin boğaz boğaza geldiği olaylar bile yaşandı.

İngiltere-Rusya buluşması günümüzü ve geleceği anlamada kritik bir anahtar. (Örneğin İdlib! Burada İngiltere kimin yanında?)

Peki hangi konularda? Bunu da Putin-Trump görüşmesinde neler konuşulduğunu görerek anlayabiliriz...

***

İki lider-önem sırasına göre-şunları konuştular...

1. İran, 2. Suriye, 3. Afganistan-Ukrayna, 4. Venezuela. Bir ve ikinci konular aynen Kudüs toplantısının hülasası üzerindendir.

Rusya’nın, İran ve bağlı olarak Suriye konusunda ABD ve Avrupalı nükleer anlaşma ortaklarının hassasiyetlerini de göz önünde tutarak bir tür “çözüm ortağı”na dönüştüğünü söyleyebiliriz! Bir komisyon, yol ve takvim ortaya çıkabilir.

Sıkıntı, İsrail’in Irak ve Suriye’deki İran varlığını takıntı haline getirmesi. Çünkü ABD de kimi yönetim odakları, ancak İran’a baskıyla bu kolların kesilebileceğine inanıyorlar. Oysa yeni mekanizmanın çalışabilmesi için İran’a damar yolları açılması gerekiyor.

Bu gıllıgışlı zemin Rusya-ABD güven ortamını da pekiştirmeyi gerektiriyor. Tel Aviv de bu misyonu üstlenebilir. Amerikan müesses nizamına-seçime gidilirken-lobi susturucusu takılabilir! Gelgelelim Eylül’de de İsrail parlamentosu seçimleri var.

İran krizi ve Türkiye krizi yumuşatılarak, ABD ve İsrail seçimlerinden beklentiler/planlar hayata geçirilebilir.

Bunlar bir yandan Şam yönetimin Türkiye’nin İdlib’teki üslerine Rusya’ya rağmen saldırılarını açıklarken Ankara ve Tahran’ın üst üste el almasını izah eder.

İşte Türkiye’nin kazandığı yer bunların toplamı: Yani ne kedi ne de fare...