Origin: Kılıçdaroğlu ile Zarrab savcısı zamanlaması

Cumhurbaşkanı ve ekibi Trump’tan bu denli yumuşak, alttan alan reaksiyon bekliyor muydu? Çünkü salt şekle baksak, görüşmeyi takiben “durum odası”nda çekilen tek kare aksini söylüyor...

Herhangi bir görüşmede 57’in Alay Bayrağı var ise hem karşı masada kimsenin huzuru kalmaz hem özlü bir tercümeye ihtiyaç duyarsınız...

Obama yönetiminin “resim” üzerinden mesaj gönderme yetisi “beysbol”la sınırlıydı. Aba kültürleri olmadığı için bize açıktan onu gösterdiler.

Oysa o sancak, lafın bittiği yeri, bıçağın dayandığı kemiği, “ölüme hazırız” mektubunu yazıyor. Açık söyleyelim, Ankara, kulağına Kremlin’in fısıldadıkları hariç ‘inceldiği yerde’ duruyordu.

Trump-Putin, takiben Erdoğan-Trump görüşmesinin ardından Pentagon’un yaptığı itirazı hızlı bulmadınız mı? İnadına mı organize mi?..

Bunlar hem ABD iç dünyasında hem Beyaz Saray’ın aile odası “Batı Kanadı’ndan” ne taşıyor bizlere?

Hepsi birden, Ortadoğu, Türkiye, küresel dengeler açısından ne anlama geliyor?

Pentagon, Dışişleri Bakanlığı’nın bir kısmı, CIA ve Amerikan istihbarat camiasının kimi unsurları, Beyaz Saray’da bir-iki odanın müdavimlerinin akılları ile kimi büyük şirketler; müstakbel Suriye-Irak-İran-Türkiye hattının Rusya karşı önceden kazılmış “yeşil mevzilere” oturmasından korkuyorlar.

Görüyorlar da ne oluyor?

“Batı cephesinde yeni bir şey var” ve ABD bunu görüyor. ‘Geri çekilme olduğunu kabul ediyor. Hatta yeni planlar eşliğinde-işte Arabistan hamlesi gibi-toparlanılabileceğini, telafi edilebileceğini kestiriyor.

Bu uzun zamandır ilk oluyor. ABD’nin geri adım atması bir yana, “savaşların ardından yeni dünya düzenini kuramama” gerçeği ilk ortaya çıkıyor.

Sorun burada başlıyor; adı geçen ülkelerin başlattığı ve belli bir stratejik ortaklığa dayanmayan çizgi, klasik jeo-politik riskler üretmiyor sadece. ABD ve İsrail’den dışında-gönüllüsü kalmayan-zoraki müttefiklerin, en süper gücün canının acıyabildiğine şahit oldular.

İş yine bitmiyor ve adeta Freudyen bir güncel de yaşananlara eşlik ediyor…

Siz acısını bilmediğiniz acıları ona tattırırken, diğer coğrafyalarda iyileştiğini sandığı eski yaraların hepsinin kabuğunu kaldırıp, kanatıyor.

Mesela, Ortadoğu’nun alt yarım küredeki yansıması Pasifik’te, Vietnam, Kore(ler), Japonya artık hep gündemde. ABD Vietnam’da yenilmişti. Yarım Kore rakibine dönüştü. Pasifik’teki Amerikan çapası Japonya’da ‘çocukların şeker yemelerini engelledikten sonra’, onları yeniden ordu kurmak için ikna etmeye çabalıyor.

Japonya bugün saf değiştirse.. Hele Çin’le birlikte Almanya’ya yanaşsa, Washington’un adaya yine nükleer bomba atmayacağına kefil bulamazsınız.

Acaba, “Başkan Trump’ın nükleer güç kullanma yolundaki emirlerini dinlemem” diyen dört yıldızlı general bu önermeye ne der?

Soçi ülkelerine başkaları da eklenebilir/eklemlenebilir. Katar, Pakistan, Afganistan, Azerbaycan, Kazakistan, son dönemde “alış-veriş, gel-git”leri “anlamlı artan ülkeler.

Batı ittifakının duvarları ise nemli...

ABD, AB/Almanya, İngiltere, İsrail.

Londra’dan yürüyelim, çünkü Başbakan Yıldırım oradaydı.

Türkiye ile? Temkinli iyilik iş görüyor.

Türkiye-ABD ile ilişkilerinde memnun mu?

“İyimser” gelenler bu üçgenleri eritmeye çalışanlar.

Reza Sarraf savcısı ile muhalefet partisinin son dönem açıklamalarına bakın, yakalarsınız.

Birini okusanız da kâfidir.