Avrupa"da işsizlik korkusu daha fazladır ve normaldir

İş dünyasında piyasaların canlanması için arka arkaya 100 tane iyi haber gerekirken, piyasaların bozulması için bir tane haber yeter.

Olumsuzlukların, kötülüğün, yanlışın, doğruluk ve güzelliklere göre, yayılma hızı ne yazık ki daha fazla ve hızlı oluyor.

Neden?

Yıkmak ve tahrip etmek kolay, yapmak, düzeltmek zor olduğu için.

*

Global ekonomik krizin tetiklediği işini kaybetme veya iş bulamama korkusu insanları huzursuz etmeye devam ediyor.

56 ülkede 50 bin kişiyle görüşülerek insanların iş endişeleri masaya yatırılmış.

Dünya nüfusunun yüzde 55''i işini kaybetme korkusu yaşıyormuş.

Türkiye''de ise bu oran yüzde 50 imiş.

Dünya genelinde yapılan araştırmaya göre dünya nüfusunun yüzde 55''i geçen yıla göre bu yıl iş endişesinin artacağını düşünürken, yüzde 13''ü azalacağına inanıyormuş, bir başka ifadeyle ''Net işsizlik korkusu'' global olarak yüzde 42''ye çıkmış.

Neredeyse yarı yarıya bir oran haline gelen işsizlik korkusu, çözüm tarafında oturan siyasi ve iş adamlarını koltuklarından oynatmaya yeter mi, onu bilmiyoruz.

*

Araştırmanın Barem Research tarafından gerçekleştirilen Türkiye halkası ise Türkiye''de ''Net işsizlik korkusu''nun yüzde 33 ile global ortalamanın altında olduğunu gösteriyor.

Yine de Türkiye''de bu yıl işgücü sorunlarının geçen yıla göre artacağını öngörenlerin oranı (yüzde 50), azalacağını düşünenlerin (yüzde 17) yaklaşık 3 katı.

Türkiye''de işsizlik korkusunun az olması kimseyi yanıltmasın.

Korkunun az olması, sorunun kronikleşmesinden dolayı işsizliğin normal görünmesinden kaynaklanıyordur muhtemelen.

*

WIN/ Gallup International''ın global araştırmasına göre dünyada her ulus işgücü konusunda yokluk ve acı yaşıyor olsa da, yükselen işgücü sıkıntılarının yarattığı korku, en yoğun olarak zengin ve büyümekte olan toplumlarda görülüyor. Araştırmaya göre işçi işveren arasındaki huzursuzluğun artacağı korkusu global olarak net yüzde 42.

Bu korkunun yarattığı sıkıntıların, ekonomileri yükselen BRIC ülkeleri ile finansal yara almış Batı Avrupa ve zengin G7 ülkelerinde neredeyse aynı olması dikkate değer.

BRIC (Brezilya, Rusya, Hindistan ve Çin) ülkelerinde yüzde 48 olarak ölçülen endeks, G7 ülkelerinde (ABD, Kanada, Almanya, vs) yüzde 45.

Bu durumdan en muzdarip ülkeler ağırlıkla zenginler ve ekonomisi büyümekte olan ülkeler, en az endişe duyanlar ise gelir düzeyi düşük olanlar.

Kaybedecekleri şeyleri olanlar her zaman daha fazla korkar.

Zengin ülkelerde işsizlik endişesinin yüksek olmasında bir gariplik yok, tam tersine az olsaydı şaşırtırdı.

*

Araştırma sonuçları aynı zamanda zengin ve yükselen ile fakir ve savaş mağduru ulusların farklı ızdırapları olduğunu gösteriyor.

Afganistan (eksi yüzde 19) ve Irak (eksi yüzde 17) net işgücü endişesi oranları ile iş dünyası uyuşmazlıkları açısından en düşük 10 ülke arasında.

Bunda daha normal ne olabilir?

İşsizliğin dibe vurduğu ülkelerde insanlar gelecek için daha da olumsuz düşünme şansına sahip değiller.

Sebebi de gayet basit; kaybedecekleri bir şeyi olmayanların endişesi de olmaz.

*

Ekonominin kötüleştiği durumlarda mal varlığını kaybetme riski taşıyan insanlarla mal varlığı olmayan insanların endişesi aynı olabilir mi?

Olmaz.

Her zaman zengin, yoksuldan daha endişeli olacaktır, çünkü kaybedeceği şeyler vardır.

Örnekleri çoğaltırsak, enflasyonun iki haneli rakamlara çıkması, çalışanı etkilerken, işsizi etkilemez.

Akaryakıta gelen zamlar, araç sahiplerini ve seyahat edenleri etkilerken, seyahat edecek parası olmayıp evde oturmak zorunda olanları hiç etkilemez.

Pompaya gelen zam işşizleri etkiler mi?

Hiç sanmıyorum.

Yoksul ülkelerdeki insanların işgücü kaygılarının da zengin ülkelerde yaşayanlara göre az olması normal değil mi!

Normal.

*

Başbakan Erdoğan''ın geçen hafta Rio''da uluslar arası sermaye çevrelerine ve siyasilere yaptığı, ''Vicdanları küreselleştirelim'' çağrısının elle tutulur çözümlere dönüşmesi için sosyal patlama mı bekleniyor?

Kaç insanın daha cinnet geçirmesi bekleniyor?

Kaç ailenin yok olması isteniyor?

Kaç milyon gencin hayallerinin ölmesi gerekiyor?

Bugün potansiyel müşterilerinin (işsizlerin) ölmesine göz yuman sanayiciler yarın ürünlerini satmak için uzayda müşteri arayacaklar.