Hiç değişmeyen zihniyet: Sen çalış ben yiyeyim

En son sözü en başta söyleyelim ki yanlış anlaşılmasın: Şiddet kullanmadıkları, kamu mallarına zarar vermedikleri sürece, kutlayanlar kim olursa olsun, 1 Mayıs''ın meydanlarda kutlanmak istenmesi demokratik bir haktır.

Ancak 1 Mayıs günü biz meydanlara çıkanlardan, ekmek peşinde koşarken bir yılda yaşanan 706 bin iş kazasından, asgari ücretin azlığından, yoksulluk ve açlık sınırından, kıdem tazminatından, ücretlerdeki adaletsizlikten, sokaklarda çöplerden karnını doyuranlardan, emeklilerin yaşam standartlarının düşüklüğünden bahsettiklerini hiç duymadık.

*

1 Mayıs meydanlarında hep şunları duyduk;

Yaşasın devrim yaşasın komünizm ve sosyalizm!

Türkiye Laiktir, Laik Kalacak

Mustafa Kemal''in askerleriyiz

Kahrolsun Faşizm, Yaşasın Mücade- lemiz!

Kahrolsun ABD-AB Emperyalizmi!

İş, Ekmek, Özgürlük !

Yaşasın işçi enternasyonalizmi!

Bir de Gezi eylemlerinde de yer alan kendilerine antikapitalist diyen ve son yıllarda Taksim''de 1 Mayıs kutlamalarına katılarak, ''Abdestli kapitalizme hayır'' sloganıyla meşhur olmuş bir grup var.

*

Yarın da meydanlarda muhtemelen bunları duyacaksınız.

Şimdi 1 Mayıs kimin bayramı sorusuna geçelim ve bugüne kadar izlediğimiz 1 Mayıs bayramlarının nasıl kutlandığına bakarak sorunun cevabını verelim:

1 Mayıs, ''Her yer Taksim her yer direniş'' sloganıyla istihdam üretecek dev projelere karşı çıkanların,

Çapulcu işadamlarının,

sosyal sorumluluk projesi ayağına takılıp vergi kaçırmak için okul açanların, İmam Hatip Liselerini kapatmak için Meslek liselerini bitirenlerin, daha sonra da ''Meslek lisesi memleket meselesi'' diye medyada ödül alan dev şirketlerin, sokaklarda her yıl polisle çatışmayı marifet zannedenlerin,

komünist bir devlet hayaliyle orak çekiçli kızıl bayrak taşıyanların,

işyerlerine molotof atanların,

kaldırım taşlarını sökenlerin,

yol kenarlarındaki çiçekleri koparanların,

durakları yıkanların,

arabaları ateşe verenlerin,

işyerlerini taşlayanların bayramıdır.

Biz bugüne kadar 1 Mayıs işçi bayramlarında hep bunu gördük.

*

Aslında 1 Mayıs bunların da bayramı değil.

1 Mayıs, medya plazalarında halkından, dininden, milliyetinden, kültüründen utanan medya yöneticilerinin,

meydanlara çıkmaktan korkup, anarşizmi nostaljik olarak lüks odalarında Küba purosu ve viski yudumlayarak yaşayan,

1 Mayıs akşamı da boğazda balık ve rakı ile çav bella şarkısı eşliğinde işçi bayramını kutlayan bazı gazete yöneticileri, köşe yazarları ve kendini çapulcu olarak gören büyük patronların bayramıdır.

*

Bütün ahlaksızlıkların ve sosyal adaletsizliğin kökeninde şu iki zihniyet vardır:

''Sen çalış ben yiyeyim'', ''Ben tok olayım, başkası açlıktan ölsün, bana ne''. Kapitalizm 21''inci yüzyılda kendini yenilemiştir.

1 Mayıs eski kapitalist düzenden kalma bir bayramdır. Ve nostaljik bir bayram olarak varlığını sürdürmektedir.

Çalışanlar da kendilerini yenileyerek haklarını savunmanın yeni ve yaptırımı yüksek çözüm yollarını bulmak zorundadır.

Muhtemelen gelecekte sermaye sahipleri güvence altında olmak için çalışanlarını işletmelere küçük ortak olarak alıp, herkesi işveren yapacak ve işini böyle devam ettirmek isteyecektir.

Ancak bankalar ve faiz olduğu sürece zengin ve yoksul arasındaki uçurum derinleşerek devam edecektir.