Eltiler savaşı ve ortaklık kültürü

ABD merkezli ünlü spor sitesi Athletic’te yer alan değerlendirme şöyle; “Türklerin Arda Güler, Kenan Yıldız, Hakan Çalhanoğlu ve diğer yetenekli oyuncuları vardı. Bu yüzden bu kadar kötü olmalarının hiçbir bahanesi yok”.

Tespit doğru.

Tek tek çok yetenekliyiz ama takım oyununa gelince çuvallıyoruz.

Yüzme, güreş, boks gibi tekli sporlarda çok başarılıyız.

Voleybol ve basketbolda özellikle kadın sporcuların dünya şampiyonluklarının ardındaki en önemli motive edici güç, kadınların ortaklığa daha yatkın olmaları.

Aynı zihniyet ekonomi alanında da geçerli.

İş dünyasında da ortaklığı beceremiyoruz.

Akraba ilişkilerimizde de.

Aile şirketlerinin sürdürülebilirliği için aile içi birlikteliğin önemine dikkat çeken Karaca Grubu Kurucusu Arif Karaca diyor ki; “Aile şirketlerinin önündeki en büyük tehlikelerden biri eltiler savaşı. Bu eltiler savaşı olduğu sürece aile şirketleri çok zor günler yaşamak zorundalar. Bu eltiler savaşını barışa döndürebilirseniz işi kurtarırsınız”.

“Ortak eti köpekler bile yemez” gibi sık sık dillendirdiğimiz ve aptalca inandığımız bir atasözümüz bile var.

“Bir elin nesi var, iki, elin sesi var” sözü de bize ait ama nedense milyar dolarlık şirketler ortaklık yapıp dünyada tekel oluştururken biz 3-5 kuruşluk ticari ortaklıkları bile sürdüremiyoruz.

**

Bir dönemin efsane dizisi Kurtlar Vadisi’nde mafya babası Süleyman Çakır’ın eşi ve büyük mafya Laz Ziya’nın kızı “Nesrin” karakterine hayat veren kadın oyuncu; “Yıllarca otoparklara para ödemedim. Kapıdaki görevli ‘Hoş geldin Nesrin Yenge’ diyerek karşılıyor. İşimi bitirip çıkarken parayı uzatıyorum; ‘Hayatta olmaz yenge. Çakır abiye selam söyle’ diyorlardı.” Demiş.

Bizim insanımız Yeşilçam’ın ünlü oyuncusu Erol Taş’ı da filmlerde neden zalimsin deyip sokakta gördüğünde döverdi.

“Benim oyum çobanın oyu ile eşit olamaz” diyen mankenimiz de vardı bir zamanlar.

O günden bugüne kendi oyunu çobanın oyundan üstün görenler azaldı mı?

Azalmadı.

Hatta arttı.

Cehalette eşitlendik.

Mankenlerle sınırlı değil artık böyle düşünenler!

Sadece siyasette değil sporda, eğitimde, ticarette de aynı zihniyet hâkim.

Aralarında akademisyenlerden iş adamına kadar her meslekten insanlar da o mankenin kafasındalar.

Bu sadece “ne yapalım toplum cahil” cümlesiyle açıklanmaz.

Toplumu cahil gören her düşünce ya da “izm”ler diktatörlüğe eğilimlidir ve tehlikelidir.

Daha derinlerde bir şekilde değerler hiyerarşisinde değiştirilen başka şeyler var.

Orada aramak lazım bu üstümüze yapıştırılan bizim de uyduğumuz zihniyeti.

Eskiler toplumun geneline avam derlerdi.

Avam siyah beyazdır.

Farklı renklerden hoşlanmaz.

Avam dediğimiz makul çoğunluk için bir iyi vardır bir kötü, bir yanlış vardır bir doğru.

Biz iyi gördüğümüzün sonuna kadar yanında kötü gördüğümüzün de sonuna kadar karşısındayız.

15 Temmuz kalkışmasında bunu gördük.

Sorun ne o zaman?

Sorun, eğitimlilerin avamı yukarı çekecek, halkın kültür ve yaşam değerlerini zenginleştirecek nitelikten yoksun olması, devletin de bunu sorun olarak görmemesi.

Klasik meşhur söylem gibi “eğitim şart” ama önce yukarıdakilere.

**

İngiltere’ye başbakan dayanmıyormuş.

Öyle yazıyor haberin başlığında.

İngiltere Başbakanı Keir Starmer, görevinden istifa ettiğini açıklamış.

İstifa sebebi ise halkın siyasetçiye olan güven kaybı.

Son dört yıl içinde üçüncü kez, bir başbakan, görevden ayrılmış.

Dünyanın en sömürgeci ülkesi İngiltere ama kendi içindeki yönetim kültüründe hazmedilmiş bir demokrasi anlayışı var.

İçeride adil dışarıda zalim.

**

“Breaking Bad” dizisinde canlandırdığı unutulmaz “Gustavo Fring” karakteriyle dünya çapında geniş bir hayran kitlesi edinen Hollywood’un usta aktör, yönetmen ve yapımcısı Giancarlo Esposito İslamiyet’i seçerek Müslüman oldu.

Eskiler, “Allah sonunu hayretsin” derlerdi.

Herkes hayatta iyi bir başlangıç yapamaz ama kendine iyi bir son yazabilir.

Gazze’den sonra Avrupa’da İslam çığ gibi yayılıyor.

Öldürülen her Gazzeli batıda İslam’ı seçen bir insanla doğuyor.

Güneş batıdan doğarken doğu hala karanlık ama.