Adaletine kurban olduğum hakim bey!

Tuhaf bir yere sıkıştı kaldı yine Türkiye’de mesele. Kimisi doğru, kimisi yanlış sorularla ve akıl almaz bir propagandayla birbirine karıştı her şey.

Üsküdar Belediye Başkanı Sinem Dedetaş’ın ve Etimesgut Belediye Başkanı Erdal Beşikçioğlu’nun çeşitli kompleks suçlarla gözaltına alınmaları üzerinden kopan fırtına bu “birbirine karışan her şey”in son vitrini oldu.

Bu vitrinde en çok “niçin AK Partili bir belediye başkanı da benzer suçlarla göz altına alınmıyor?” sorusu öne çıktı.

Bu soru Dedetaş ve Beşikçioğlu’nun gözaltına alınmasıyla ilgili bir soru değil esasen ama bu sorunun sorulması “yahu, gözaltına alınan belediye başkanlarına atılı suçlara benzer suçlar işleyen hiçbir AK Partili belediye başkanı yok mu?” sorusu olarak değerlendirildiğinde anlamlı. Bu sorunun makul iki cevabı var bence AK Parti açısından. Birinci cevap yanlış olan: “Yok. AK Partili belediyelerde benzer suçlar işleyen başkan bulunmaz.” İkinci cevapsa doğru olan: “Var. Onlara yönelik hukuki süreçler de işletiliyor. Gözaltına alınan başkanlar da oldu.” Ancak AK Parti bu iki cevaptan birini işaretlemiyor ve çok uzun süredir yaptığı gibi bu soru hakkında da bir “iletişim” üretmiyor. Çok tuhaf.

Vitrinin bir başka sorusu “AK Parti’ye geçen Aydın ya da Keçiören gibi yerlerin belediye başkanları ile ilgili benzer iddialar vardı. Onlar hakkında niçin benzer operasyonlar görmüyoruz?” sorusu. Bu soru da Dedetaş ve Beşikçioğlu’nun tutuklanmasıyla ilgisiz ama cevaplanması gereken bir soru. Bu soruya da cevap verilmiyor. Bu da “AK Partiye geçen başkanın soruşturmadan yırttığı” yönünde bir inanç oluşturuyor toplumda. Halbuki bu gerçek ya da doğru değil.

Bir başka soru şu: “Çağrıldığında ifadeye gelecek başkanlar niçin şafak operasyonuyla gözaltına alınıyor ve gözaltı görüntüleri niçin neredeyse ‘iyi prodüksiyon’ diyebileceğimiz çekimlerle paylaşılıyor?”

Bu sorunun ilk kısmına verilecek cevap basittir. Çoklu gözaltılarda şafak operasyonu yapmaktan başka işlevsel çözüm yoktur. İkinci kısmına ise verilecek cevap yoktur. Bu operasyonların iyi prodüksiyonlarla servis edilmesi doğru değildir. Gözaltına alınan kim olursa olsun doğru değildir. Bu bir iletişim yöntemi de değildir.

Gelelim Dedetaş ve Beşikçioğlu’nun gözaltına alınmalarıyla ilgili olarak yapılan karşı kampanyaya. İki belediye başkanının da suçsuz ve “çok iyi” olduklarına dair pek ipe sapa gelmez bir kampanya yürüyor memlekette. Birincisi iki başkanın da suçlu ya da suçsuz olduklarına dair kesin bir kanaate sahip olma şansımız yok şu aşamada. İddialar var ve yenilir yutulur cinsten değiller. Ardından mahkeme safahatı var falan filan. Ben sosyal medyada yazdım. Mesela Üsküdar Belediyesi’nde bir rüşvet ve irtikap zinciri kurulduysa (ki ilk belgeler kurulduğuna dair kuvvetli şüpheler oluşturuyor zihnimde) Sinem Dedetaş’ın bu zincirden haberdar olmaması ihtimal dahilinde. Bu ihtimal Dedetaş’ı “iyi insan, çok kötü başkan” yapar ama onu da aklar aynı zamanda. Dolayısıyla bekleyip görmeden “ya aslında çok iyi biridir” cümlesiyle savunulmaz bu durumdaki kimseler. 30 yıllık Üsküdarlı olarak “bence kötü başkandı ama bir insan olarak kötülüğünü de görmedim Sinem Dedetaş’ın” diyebilirim rahatlıkla ama bu hukuk açısından bir anlam ifade etmez.

Bu meselenin ek yeri bence şudur. İçişleri ve Adalet bakanlarımız bu süreçlerin iletişimini de yönetmek zorundalar ama gördüğüm kadarıyla ya yönetmiyorlar ya da bu iletişimleri doğru yönetmek için doğru şekilde yönlendirilmiyorlar. Oluşan boşlukta da toplumun önüne “bu Akepe yargısı da hep böyle” cümlesi koyuluyor. Eh, AK Parti de bu noktada iletişimi yönetmek için kılını kıpırdatmayınca yine o tuhaf “Türkiye’de adalet yok yaa” döngüsüne itiliyor toplum. AK Partili olmanın adaletten yırtmak için yeterli olduğu kanaati zehirli bir tohum olarak yaygınlaştırılmaya çalışılıyor. Alıcı da buluyor.

Oysa Türkiye’de bırakın birçok AK Partili belediye başkanı ya da bürokratı; AK Parti’ye aşırı yakın ve vitrinde olan Mehmet Akif Ersoy, Rasim Ozan Kütahyalı, Cem Küçük, Ömer Özbay bile gözaltına alındı, bazıları tutuklandı. Bu gerçeklikten bile yeteri kadar söz edilse bu döngünün kırılmasına bir katkısı olur.

Kusura bakılmasın ama bu iletişimi yönetmek yerine “sağlık taraması”na benzer bir hal alan “uyuşturucu yüzünden gözaltına alınıp teste sokulan ünlüler” magaziniyle geçiyor günlerimiz.

Olmuyor. Böyle olmuyor.