İdris Özyol Yazıları – İdris Özyol Kimdir?

07.01.2026, Çarşamba
09:59

İdris Özyol

63 yazı listeleniyor

Korku dağları bekliyor

22 Haziran 2000, Perşembe

Dokunduğun bütün yerleri özgürlüğün kalesi haline getirmeliydin. Ve orada ne tek damla karanlık, ne tek parça zulüm, ne tek santim haksızlık kalmamalıydı. Senden doğan çocuklar, iki ucundan tutarak karanlığı bir patiska gibi ikiye ayırmalıydı. İkiye ayırmalıydı sömürünün başkentlerini saçları yarınların ateşiyle tutuşmuş delikanlılar ve genç kızlar. Böyle oğullar ve böyle kızlar büyütmeliydik biz. Ve büyük olmak, anne-baba olmak, ata olmak bir güvercin gibi yavrularının üstüne kol kanat germek değil,

Jackie Chan, Mustafa Denizli ve diğerleri

18 Haziran 2000, Pazar

Komedi filmlerinin ünlü oyuncusu Jackie Chan, bir filmin çekimleri için Türkiye''de. Jackie Chan''in karate filmleri oyuncusu olduğunu bilmeme rağmen "komedi filmleri" ifadesini özellikle kullanıyorum. Çünkü peynir-ekmek yer gibi film çeken bu oyuncu, Asyalı bir spor ve savunma tarzı olan karateyi ve benzer teknikleri bir mizah malzemesine dönüştürdü. Şöhretini komikliğine borçlu olan Chan, "beyaz adam"ı eğlendiren bir soytarıdan öte nedir acaba? Arkasına aldığı binlerce yıllık kültürü ve yaşam

Ben bu aşkın militanıyım

11 Haziran 2000, Pazar

Sizi Beyaz Saray''ı yakmaya davet ediyorum bayan. Bilin ki silahlarınızı sevdim sizin ve tetikte bekleyen gözlerinizi. Siz uyurken başınızda nöbet tutmak istiyorum bayanSizi ateşe doğru koşmaya davet ediyorum bayan. Üstünden sürüldüğümüz toprakları ve saraylara rehin bıraktığımız kalplerimizi geri almalıyız. Geri almalıyız kulağımıza fısıldanan isimleri ve unutmamız için çırpındıkları zihinlerimizi, yoksul evlerde öğrendiğimiz alfabeyi, ceketlerimizin sökük uçlarını, kapılardan önümüzü iliklemeden

Korkakların mutluluğu

10 Haziran 2000, Cumartesi

Bir uyuşma bedende, zihinde ve düşlerde. Belki bir kirlenme bu, belki çürüme, belki de bir karpuzun içini yemesi gibi birşey. Baktığım bütün yüzlerde, kendinden ve insanlardan uzaklaşmanın ağır faturası. Devasa bir inançsızlık, devasa bir ümitsizlik ve dev bir kaçış. "Bu toprakları kime bırakmaya niyetlisiniz acaba?" diye sorsam gözlerimin içine anlamsız anlamsız bakacağınızdan eminim. Kendi kabuğuna çekilmiş ve orada "kara bir inci" üretmeye çalışan insanların suçüstü yakalanmışlığı var bakışlarınızda.

Kaçak elektrik ve küçük dereler

03 Haziran 2000, Cumartesi

Bir gece kan-ter içinde uyanacaksın derin uykulardan. Ah eski dostum, sana verilmiş bütün bu servet, kredi kartları, otomobiller, dayalı döşeli evler, gıcır gıcır cüzdanlar, yanağına sahte öpücükler konduran süslü kadın, bütün bunlar, bunların hepsi yalan ve hepsinde sattığın kardeşlerinin kanı var. Seni öpen kadın dudaklarını kardeşlerinin kanıyla boyadı. O gıcır gıcır cüzdan kardeşlerinin derisinden işlendi. O kredi kartlarını cebine koyanlar, şöhretlerini yoksul çocukların gırtlaklarını sıkarak

İki zafer iki hapishane

28 Mayıs 2000, Pazar

Galatasaray''ın UEFA Kupası''nı alması ve İsrail''in Güney Lübnan''da yenilmesi İslam dünyasının iki zaferidir. İslam topraklarını apar topar terketmek zorunda kalan işgalci İsrail ordusu, mücahitlerin saldırıları karşısında yenilgi üstüne yenilgi yaşadı. Ve sonunda çok büyük yendik onları. Mazlumlar, Lübnan''da Siyonist zulme karşı direnen ve sonunda zafere ulaşan savaşçıları alınlarından öpüyor. Ve ekliyor yeryüzünün kara halkları: Her yer Lübnan''dır özgürlük direnişçilerine, her yer Peru''dur,

Korkma, sıra sende!

27 Mayıs 2000, Cumartesi

"Korkuyorum İdris abi" diye başlıyor mektubuna Kurşunlu İmam Hatip Lisesi''nde okuyan bir öğrenci. Ve mektup bir soruyla sona eriyor: "Korkum içimi bir ağaç kurdu gibi kemiriyor ve her geçen gün vücudumun tüm hücrelerine doğru yavaş yavaş ilerliyor. Bizi kim lanetledi? Şayet bizi lanetleyenler beyaz kafalarsa amenna. İşte o zaman yüzümdeki esmeliğe rağmen alnımın akıyla dolaşırım lüks binaların bulunduğu ara sokaklarda. Beyaz kafaların kahyalığını yapmadığım ve tasmalarını boynuma takmalarına izin

Doğmasaydı insanlar, olmasaydı bu çile

07 Mayıs 2000, Pazar

Lanetli Sınıf yazılarının kimlerin içinde neleri tutuşturduğunu bir miktar tahmin etmekle birlikte, asıl etkileri konusunda tam da bir fikir sahibi değilim. Okuyuculardan gelen mektup ve telefonlar, bir miktar da olsa, el yordamıyla da olsa, nasıl bir yolda ilerlediğim konusunda fikir veriyor. Bu mektuplar, bu telefonlar, Lanetli Sınıf okuyucularının, yazılarla kendi dünyaları arasında ne türden köprüler kurduğunu anlamama vesile oluyorlar. Bugünkü yazımı da sizlerden gelen bir mektuba ayırmak istiyorum.

Kendi içimizdeki "ikna odaları"

06 Mayıs 2000, Cumartesi

İkna etmeye çalışıyorlar bizi. Değişime, yumuşamaya, hoşgörüye ikna etmeye çalışıyorlar. Ve daha bir çırpıda aklımıza gelmeyen daha nice "sihirli" ve "soft" cümleleri var artık onların. Onların yani "dost bildiklerimiz"in. Bir yandan da malumumuz olan "kol kırılır yen içinde" mantığını yangın anında camı kırılacak bir imdat düğmesi gibi yedeklerinde taşımaktalar. Laik dediklerimizden daha laik oldu bazı dostlar. İman işleri ile "nakit" işlerini ustaca ayırıyorlar artık birbirinden. Ve bize imanlarıyla

Sana zafer haberleri vermek isterdim

23 Nisan 2000, Pazar

"Sana ''kara çocukların'' zaferini muştulamak isterdim. Sana ''her Çeçen için emperyalizmin bir başkentini'' yakıp geçiyor sizinkiler, bizimkiler demek isterdim. Sana dünyanın dört bir yanında ''bizim çocuklar'' dediklerin ölmüyor artık, güneş artık batmıyor onların ülkelerinde demek isterdim. Bu müjdeyi belki ben veremem sana, ama emin ol benden sonrakiler belki ve belki senden sonrakiler mutlaka verecekler bu müjdeyi. Hani 27 Şubat''taki yazında sözettiğin ''La ilahe illallah'' için dövüşen kahramanlar