Son Köşe Yazıları

Erdoğan-Aliyev “aile” fotoğrafı… Türkiye-Azerbaycan krizi bitti mi? İsrail Kafkaslarda neler yapıyor? Yoksa Türkiye mi İsrail’i çevreliyor. İsrail’e yakın duran herkes kaybetti. Liderler “büyük imzalar” atmalı. Küresel fırtına herkesi vurabilir.

Türkiye ile Azerbaycan arasındaki soğukluk, yanlış anlama ya da gerilim, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ziyareti ile bıçak gibi kesildi. Cumhurbaşkanı Aliyev’in serzenişleri ile başlayan, başörtüsü yasağı ile büyütülen, iki tarafta sosyal medya üzerinden sert tartışmalara neden olan, Azerbaycan tarafında anlamsız ve yapay “İsrail sevgisi” şovları ile devam ettirilen “kriz” çözüldü. Önceki gün Erdoğan ve Aliyev’in verdiği fotoğraflar, devletlerarası dostluğun, “devlet kardeşliği”nin bile çok ötesindeydi,

Brezilya ve ABD seçimlerinde İsrail etkisi

Gazze soykırımına kadar bütün dünyada, neredeyse insanlığın kaderine Siyonizm organizasyonu hâkim olmaya başlamıştı. Bu cümleyi bilerek kurdum. Kâinatı her daim var eden ve yaşatan Cenab-ı Hak’tır. Kâinatta bir noktaya kadar firavunlara, imparatorluklara, devletlere ve Siyonizm gibi teşkilatlara bir fırsat verilir. Ne zaman bu güç kendisini kâinatın yaratıcısı yerine koyarsa işte o zaman firavun için zeval vakti gelmiş demektir. İkinci Dünya Savaşı›ndan sonra kurulan dünya düzeni, Batı dünya düzeniydi.

İdeolojik aidiyetlerin sonu yahut Türkiye’nin Gençleri

Bugün bu çok önemli araştırmadan hareket edip bazı sonuçlar arayacağım. Yerim yetmezse birkaç yazı daha devam etmek istiyorum mevzuya. Başlayayım madem. 20. yüzyıl, biliyorsunuzdur, ideolojik aidiyetler çağıydı Türkiye için. Sağcı, solcu, milliyetçi, İslamcı, Kamalist… Hemen herkes kendini bir ideolojik kampta tanımlar ve aidiyetlerini buradan kurardı. 21. yüzyıl, bu aidiyetlerin zayıflayarak sürdüğü bir çağ olarak yaşanıyor. En azından 6 yıl arayla gençlerin bize verdiği veri bu. Öyle görünüyor.

Kurgudan “içerik”e asker uğurlaması ya da Vronski ile Orhan’ın anneleri ile vedalaşması...

Kurgunun kahramanları ile reelin fenomenlerinin izinden giderek geçmiş ile günü birbirine lehimlemek niyetindeyim, aşağıda dikkatinize sunacağım yazıda. Önce kurgunun, yani Anna Karenina’nın aşkı uğruna hayatını imha ettiği Vronski’nin “Slav kardeşliği” için Osmanlı-Slav Savaşı’na gönüllü olarak gidişine annesinin mutluluk ile eşlik etmesini hatırlayalım. Sonra da altı aylık askerlik yapacak oğlu Orhan için düzenlediği “prodüksiyon asker uğurlaması” ile yapay gündemin en çok tıklanan haberini inşa

Gadamer: Subjektif sanata itiraz 

İslam ve Batı sanatındaki karşılaşmalarda, dördüncü uğrağımız Hans-Georg Gadamer’dir. Onun “Güzele Dair Sanat Üzerine Yazılar” başlığı altında toplanan yazılarına (trc.: Yasin Aktay, Vadi, 2026) İslam sanatı zaviyesinden baktığımızda, ilkin ilginç bir durumla karşılaşırız: Gadamer modern Batı sanatının meydana getirdiği büyük kırılmayı kabul ettiği hâlde, sanatın geçmişiyle bugününü birbirinden koparmak istemez. Modern sanatın klasik temsil anlayışını, güzellik ölçülerini ve sanat eserinden beklenen

İstiklalin temeli, kültürün istiklali

Saat 09.05’te duracağız… Peki, sonra? Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü anmak için gösterdiğimiz özeni, onun neyi başardığını anlamak, o başarıyı korumak, kollamak ve geliştirmek için de gösterebiliyor muyuz? Atatürk’ü anlamamızda Attilâ İlhan’ın, Kemal Tahir’in ve rahmetli Halit Refiğ’in büyük payı vardır. Bize şu kapıyı açtılar: Millî bağımsızlık ile millî kültürü birbirinden ayırmamayı!.. Neden mi? 3 bağlamda anlatmaya çalışalım… 1. Millî bağımsızlık, haritada sınır çizmekle muhafaza edilmez. O sınırların

Türk, attan inince ve onu kaybedince yeni bir macera başlar

Diriliş akımı şairlerinden Şaban Abak’ın şiirlerinde soylu macerasını anlattığı bir kahramanı var: Durmuşoğlu Duran. Durmaktan duyduğu rahatsızlıktan ötürü yerinde duramayan, kaybettiği atını arayan bir kişi. Esasen içimizden biri. Yahut biri değil, birçoğu. Duran’ın hikâyesi üzerine şaire birkaç soru sormak istedim. Duran kimdir, adı nereden gelir? Bir şiir kahramanı. Arayış teması ve at metaforu üzerinden yazdığım şiirlerin ortak kahramanı. Edebiyatımızda adın sembolizminden sıkça yararlanılmıştır.

Borsa ne zaman yeniden yükselir?

Herkesin merak ettiği sorunun cevabını vereceğim. Tam tarih vereceğim. Ama önce sabrederseniz bugünkü meselelerin anlam dünyasına dair söylenecekler var. Evvela borsanın devamlı yükselmek zorunda olan bir gösterge olduğu kanaati içinize işlemişse sıkıntı var demektir. Ürün ve davranış yapıları, borsaları rayından çıkarmış demektir. Borsalar şirketlerin yükseldiği bir dönemde yaygınlaştı. Şirketler büyürken borsalar da büyüdü. Ama eski sanayi artık para etmiyor. Çok değerli olduğu halde para etmiyor.

Neoconlar “savaşa devam” diyorlar!

ABD Başkan Yardımcısı JD Vance’in 3 Kasım’daki ara seçimlerin sonuçlarıyla ilgili olarak “X” hesabından yaptığı paylaşımda dile getirdiği 4 maddelik öneri paketi arasında ilk sırada İran’la savaşın sona erdirilmesi, son sıradaysa İsrail’le ilişkilerinin değiştirilmesi yer alıyordu. Vance’in hezimetin kök sebebi olarak İran’la devam eden savaşı göstermesi bu savaşın en bağnaz savunucuları olan “Neoconlar” tarafından şiddetli tepkiyle karşılandı. Neocon sözde düşünce kuruluşları İsrail’in çıkarlarını

Belki de bu sebepten

Londra’da bir öğle vakti kahvelerini yudumlayarak sohbet eden başı kasklı, sırtı yelekli inşaat işçilerinin yüzlerine dikkatle bakınca enteresan bir şey fark ettim. Cadde boyunca uzun yürüyüşüm ve merdiven seyrim esnasında karşılaştığım diğer insanlarla kıyas kabul etmeyecek ölçüde hepsinin güven telkin eden, ışıltılı ve mütebessim simaları vardı. Hayret! Biraz soluklanma bahanesiyle durdum ve iyiden dikkat kesildim. Bütün yorgunluklarına rağmen hayattan keyif aldıkları belliydi, sadece evlerine

Avrupa nereye koşuyor: Kurucu aklın kendi sınırına çarpması

Avrupa, neden beklenmedik bir şekilde karıştı ve kaosun eşiğine sürükleniyor? Kimse ne olup bittiğini anlayacak ve anlatacak derinlikli felsefî bir okuma yapmıyor memlekette. Sığlık başa belâ! Bugünkü yazımda özelde Fransa’da yaşananlardan, genelde kurucu-Avrupa-fikri’nden yola çıkarak bu sorunun izini sürmeye çalışacağım… Fransa’daki seçim tablosu ve yaşanan hâdiseler, yalnızca bir ülke siyasetinin daralması değil; Avrupa fikrinin kendi kurucu vaadini yutmasının açık işaretidir. Jean-Luc Mélenchon’un

Sınav

Size bir test sorusu: Sizi aldılar, devletin hazine odasına getirdiler; kapıları ardına kadar açtılar: İçerde altın, pırlanta, zümrüt, safir nice mücevherler, deste deste banknotlar, yükte hafif, pahada ağır nice servetler. Dediler ki: “İçeriye gir, alabildiğin kadar al, hepsi senindir.” Ne yapardınız? A) Hiç düşünmem, içeriye girer heybemi doldururum. B) Önce düşünürüm: Allah hesabını sorar ama onun merhameti sınırsızdır. Hem bu servetle bol sadaka verir, camiler yaptırır, her sene Hacc’a gider

Sertleşme mi, yumuşama mı?

Yakın zamanda ,küresel gidişâta tesir edecek iki mühim seçim yaşandı:İsrâil ve ABD seçimleri. Doğrusu, bu iki seçimden daha çok ikincisine ehemmiyet verdim. İsrâil seçimlerinde, Netanyahu’nun dramatik bir kayıp yaşamayacağını; oyların sıkıştığını; kaybetmesinin veyâ kazanmasının daha çok ABD seçimleriyle irtibatlı olduğunu düşündüm. Neticeler fazlaca şaşırtıcı olmadı. Netanyahu, eski kudretinden uzaklaşmış olsa da hâlâ Başbakanlığı ihtimâlinden o kadar da uzağa düşmediğini ıspat etti. Partisi,

Yaşanmamış ihtimaller

Tek başınalık için etrafta hiç kimsenin olmaması gerekmez; aslında tek başınalık en bariz şekilde kalabalıkların tam da içinde hissedilen bir şeydir. “Herkes burada, etrafımda, yanı başımda” diye geçirdi içinden kederle, “ama nasıl oluyorsa yine de hiç kimse yok!” Ayrılık çoğu zaman hiç bir arada olmamışlığın kederle farkedilmesiyle ortaya çıkar. Tabiatın içinden kafamıza göre ‘kurtarılmış bölgeler’ söküp kurtararak modern şehirler kurduk, yalnızlık o tabiatsız şehirlerin icadıdır. Dağların, ırmakların,

Fransa o beklenen bildirimi resmi kanallardan iletmiş

Atina, Rum Kesimi ve Tel Aviv; “Great Sea Interconnector” (GSI) diyor. Yani Büyük Deniz Ara Bağlantısı. Türk kamuoyunda daha çok Girit-Kıbrıs Deniz Altı Elektrik Kablosu olarak biliniyor. Yunanistan ile Kıbrıs Rum Kesimi’nin (daha sonra İsrail’in) elektrik altyapısını birbirine bağlayacak bir proje bu. Bir yönüyle “sivil” bir çaba. Dolayısıyla -normal şartlar altında- kimsenin itirazı olmaz. Ama bu hat, Türkiye-Libya anlaşmasıyla perçinlenen Türk kıta sahanlığından geçiyor. Bu meseleyi jeopolitik

Sandıktaki gedik: Müslüman temsili, Gazze ve yüksel(emey)en sağ

Bir yıl önce Mamdani’nin New York’taki zaferi ve şimdi Abdul el-Seyyid’in Senato’ya seçilmesi, Amerika’daki Müslümanlar ve Filistin’e destek verenler açısından elbette dikkat çekici gelişmeler. Ayrıca geçtiğimiz hafta düzenlenen ABD ara seçimlerinde Müslüman adaylar hem federal hem de yerel düzeyde tarihi bir başarı elde etti. ABD Kongresi’ne (Senato ve Temsilciler Meclisi) rekor sayıda, en az 7 Müslüman vekil seçilirken, Amerika genelinde farklı yönetim kademelerinde toplamda en az 97 Müslüman

ABD ara seçimleri ve İslamofobik eğilimler

ABD ara seçimlerine ilişkin epey analiz yapıldı. Trump’ın neden kaybettiği, bunun kalan iki yıl için ne anlama geldiği ve en önemlisi de bu sonuçların küre sathında ne tür etkileri olacağı başlıkları en fazla tartışılan hususlar oldu. Daha tematik bakıldığında ise Teksas ve Michigan gibi eyaletlerde sonuçlara doğrudan etki eden aday profilleri ve bu isimlerin seçim sürecindeki siyasal iletişim kampanyaları oldukça dikkat çekici idi. Nitekim ilk Müslüman senatör olma vasfının dışında seçim öncesinde

Siyonizm ve Britanya İmparatorluğu’nun çıkarları

7 Ekim 2023’ten önce İngiltere’nin Filistin’deki etnik temizlik, sürgün ve soykırımla ilgili tarihî sorumlulukları neredeyse hiç konuşulmuyordu. Filistinlilerin, bu tarihten sonra yaşadığı büyük acıları tanımlamak için mevcut kavramların yetersiz kaldığı malum fakat daha önceleri bunlar yeterince ilgi de uyandırmıyordu. Bunda en önemli etkenlerden biri, ortaya çıkan bu büyük felakette İngiltere ve ABD’nin doğrudan sorumlu olmasıydı. Çünkü İsrail’i ortaya çıkaran Siyonizm ideolojisi dahi Anglosaksonlara

Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı başlıyor

BM İklim Değişikliği konferansları, her yıl dünyanın dört bir yanından liderleri, bilim insanlarını, aktivistleri ve sivil toplum kuruluşlarını bir araya getiren en büyük zirvelerinden birisidir. Taraflar Konferansı ifadesinin kısaltması olan (COP) olarak bilinen bu zirveler, iklim krizine karşı küresel mücadeleyi temsil etmektedir. COP’UN TARİHÇESİ İklim krizine karşı küresel mücadele, 1992 yılındaki Rio Dünya Zirvesi’nde Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’nin kabul edilmesiyle

Tasarruf tedbirleri memurların kariyerini engelleme aracına dönüşmemelidir!

Kamu yönetiminde tasarruf tedbirleri elbette gereklidir. Kamu kaynaklarının etkili, ekonomik ve verimli kullanılması konusunda kimsenin itirazı olamaz. Ancak tasarruf denildiğinde ilk akla gelen uygulamanın personelin mali ve özlük haklarını sınırlandırmak olması da sorgulanmalıdır. Bu kapsamda Kamu Başdenetçiliği’nin 02.10.2026 tarihli kararı ile Kamu Denetçisinin talep reddedilsin önerisi dikkate alınmayarak torba kadro atamalarında kariyer meslekler için önemli bir açılım sağlandı. KDK’nin 02.10.2026